Kwiecień 2018

Previous Page · Next Page

Jan Murawski – Toruńskie kościoły

 

Jan Murawski

Toruńskie kościoły

Wydawca: POETICA – Toruń

Toruń 2016

Sygnatura SIRr XXXIIb/85

Jan Murawski jest cenionym toruńskim poetą.

Szczególnie znany jest dzięki cyklowi tomików poetyckich poświęconych Toruniowi.

W ramach tego cyklu do tej pory ukazały się następujące zbiory wierszy:

  • W Piernikowym Grodzie (2006)
  • Toruńskimi uliczkami (2010)
  • Toruń dawniej i dziś : zagadki (2012)
  • Toruńskim traktem (2015)
  • Toruńskie kościoły (2016)
  • Toruńskie zakątki (2016)
  • Toruńskie widoki (2017)
  • W piernikowym Toruniu (2017)

Tomik „Toruńskie kościoły” składa się z 40 wierszy inspirowanych starymi i nowymi świątyniami naszego miasta.

Autor poezje swoje poświęcił następującym kościołom:

  • Kościół św. Jakuba Apostoła
  • Kościół Ducha Świętego
  • Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
  • Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
  • Bazylika Katedralna Świętych Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty
  • Kościół Matki Bożej Zwycięskiej i św. Jerzego
  • Kościół Wniebowzięcia NMP i bł. St. W. Frelichowskiego
  • Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
  • Kościół Opatrzności Bożej
  • Kościół Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny Kowalskiej
  • Kościół św. Szczepana
  • Kościół Chrystusa Króla
  • Kościół Trójcy Świętej
  • Kościół św. Józefa
  • Kapliczka św. Barbary
  • Cerkiew św. Mikołaja
  • Kościół św. Antoniego
  • Kościół NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II
  • Kościół św. Mikołaja

Robert Kamiński – Niezastąpiony – Tylko Toruń

 

Robert Kamiński

„Niezastąpiony”

Tylko Toruń

Nr 108 – 20 kwietnia 2018

str. 3

Samuel Bogumił Linde, Słownik Języka Polskiego, T.I, cz. 1, Warszawa 1807 – ze zbiorów Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu

W najnowszym tygodniku „Tylko Toruń” ukazał się artykuł Roberta Kamińskiego „Niezastąpiony”.

Tekst jest poświęcony Samuelowi Bogumiłowi Linde i jego „Słownikowi języka polskiego” – pierwszemu słownikowi języka polskiego.

Autor przygotowując publikację gościł również w Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu w naszym Dziale Informacyjno-Bibliograficznym.

Kierownik działu dr Mariusz Balcerek udzielił mu wielu informacji na temat polskiego językoznawcy i jego słownika.

 

 

Samuel Bogumił Linde – pomnik z 1976 roku, autor Witold Marciniak, stoi przed gmachem Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu.

W artykule można przeczytać o egzemplarzach „Słownika języka polskiego” jakie posiada w swych zbiorach Książnica Kopernikańska.

Wśród nich jest I tom pierwszego wydania w Warszawie „Słownika języka polskiego” z 1807 roku.

Mamy też wszystkie 6 tomów drugiego wydania ze Lwowa z lat 1854-1860.

Dla miłośników staropolszczyzny jest to dzieło niezastąpione.

W artykule znalazła się również biografia toruńskiego uczonego oraz historia pracy nad słynnym słownikiem.

Pomnik Samuela Bogumiła Lindego stoi przed gmachem Ksiąznicy Kopernikańskiej.

Słownik gwary mieszkańców Węgierska i Macikowa – pod red. Urszuli Arentowicz i Piotra Wołyńskiego

Słownik gwary mieszkańców Węgierska i Macikowa

pod red. Urszuli Arentowicz
i Piotra Wołyńskiego

Wydanie 2

Wydawca:
Towarzystwo Na Rzecz Rozwoju Wsi Węgiersk i Macikowo

Węgiersk 2016

Sygnatura SIRr XXVIII/46

Mieszkańcy Węgierska i Macikowa posługują się gwarą chełmińsko-dobrzyńską, która została scharakteryzowana we wstępnie do słownika.

Książka ma postać słownika ilustrowanego.

Wyrazy pogrupowane są tematycznie.

Tematy odpowiadają trybowi życia na wsi i wiejskim zajęciom.

Znajdziemy więc tu określenia dotyczące pogody, budowy domów wiejskich, hodowli zwierząt inwentarskich, prac polowych, narzędzi rolniczych, kowalstwa, szkoły, wyglądu ludzi, ubiorów, kuchni, sadu, łąki, grzybów, kościoła, zabaw, rodziny, powożenia końmi.

Każda sfera życia opisana jest krótkim tekstem gwarą.

Zdjęcia ilustrują poszczególne słówka.

Słownik ilustrowany uzupełniony jest również leksykonem pozostałych wyrazów gwarowych.

Także one są podzielone tematycznie.

Książkę uzupełniają legenda o Węgiersku i legenda o Macikowie.

Dołączono również „Opowieść o dawnych latach”, czyli zapis rozmów przeprowadzonych z najstarszymi mieszkańcami wsi – Klarą Pietruszyńską, Teresą Martewicz i Henrykiem Wróblewskim.

Całość zamyka wiersz Sabiny Skrzeszewskiej „Moja mała ojczyzna”.

Słownik jest bardzo kolorowy i atrakcyjnie napisany.