Category Archives: Słownik geograficzny

Previous Page

Barcin – Słownik geograficzny Królestwa Polskiego

belkaniebieska2

kuj-pom_slownik_geograf_ krol_pol

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.

T. 1, [A-Dereneczna]

s. 106

Wyd. pod red. Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego, Władysława Walewskiego.

Warszawa 1880

Sygnatura SIRr XIII/1.1

Barcin – miasto, gmina Barcin, powiat żniński, woj. kujawsko-pomorskie

Barcin, miasto nad Notecią, powiat Szubiński, dawniej kcyński, na gruncie bagnistym.
Z powodu powietrza wilgotnego często febry tu panują.

 

W okolicy znajdują się pokłady wapna, na przestrzeni kilkudziesięciu morgów.
Rocznie wydobywa się 142000 centnarów, które się w trzech piecach cylindrowych wypalają.

 

70 domów, 936 mieszkańców.
377 ewangelików, 422 katolików, 137 żydów.
Mieszkańcy są albo rolnikami, albo wyrobnikami.

 

Jest w mieście lekarz, apteka.

 

Należy do obwodu łabiszyńskiego, do sądu okręgowego w Łabiszynie.
Ma kościół katolicki parafialny dekanatu żnińskiego, dom modlitwy protestancki i synagogę, szkołę elementarną bezwyznaniową, 159 analfabetów.

 

Cztery jarmarki dwudniowe, kramne, na bydło i konie.

 

Odległość od miasta powiatowego Szubina wynosi 15 kilometrów, od stacji kolei żelaznej Chmielnik (Hopfengarten) 18 kilometrów.
Ma urząd pocztowy trzeciej klasy, poczta osobowa do stacji kolei żelaznej, poczta listowa do Łabiszyna.

 

Mieszkańcy zajmowali się dawniej także sukiennictwem.

 

Barcin jako miasto wspomniany jest w wieku XVI.

 

W r. 1794 odbyła się pod miastem potyczka pomiędzy wojskiem polskiem a pruskiem.

belkaniebieska2

Aleksandrów Kujawski – Słownik geograficzny Królestwa Polskiego

belkaniebieska2

kuj-pom_slownik_geograf_ krol_pol

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.

T. 1, [A-Dereneczna]

s. 28

Wyd. pod red. Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego, Władysława Walewskiego.

Warszawa 1880

Sygnatura SIRr XIII/1.1


Aleksandrów Kujawski, miasto, gmina Aleksandrów Kujawski, powiat aleksandrowski, woj. kujawsko-pomorskie

Aleksandrowo (Aleksandrów) – osada, gmina Służewo, powiat nieszawski, ze stacją pograniczną, drogą żelazną Warszawa – Berlin, zwana też Aleksandrowem pogranicznym.

 

Komora celna I klasy, należy do sądu gminnego I okręgu w Nieszawie.

 

Posiada stacje pocztową i telegraficzną międzynarodową, cerkiew prawosławną (od 1877 r.), aptekę, katolicki kościół parafialny w Służewie, odległość od Warszawy wiorst 211.

 

W ciągu 1876 r. przez tutejszą komorę weszło towarów za 18.585.143 wywieziono za 8.107.749 rubli.

 

W roku 1877 samego zboża wywieziono 6.126.000 pudów.

 

Opłaty celne wyniosły w 1878 r. 2.081.978 rubli metalicznych i 32.466 kredytowych.

 

Aleksandrowo założone zostało na terytorium majętności Białebłoto.

 

W 1879 r. w miesiącu sierpniu miał tu miejsce zjazd cesarza niemieckiego Wilhelma z Najjaśniejszym Cesarzem Rosji Aleksandrem II.

 

Korzystając z pobytu Najjaśniejszego Pana ludność katolicka otrzymała pozwolenie na zbudowanie w Aleksandrowie kościoła katolickiego, który stanie pod wezwaniem św. Aleksandra.

belkaniebieska2