Tag Archives: historia kościoła

Next Page

Witold Kujawski – Parafie diecezji włocławskiej : okres kujawsko-kaliski 1818-1925

 

ks. Witold Kujawski

Parafie diecezji włocławskiej
Okres kujawsko-kaliski 1818-1925

Wydawca: Teologiczne Towarzystwo Naukowe Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku

Włocławek 2018

Sygnatura XXXIV/184

Ks. Witold Konstanty Kujawski ukończył Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku oraz historię na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Pracował w Archiwum Diecezjalnym we Włocławku.

Otrzymał tytuł doktora nauk teologicznych za pracę „Krzesław z Kurozwęk jako wielki kanclerz koronny i biskup włocławski.”

Otrzymał tytuł doktora habilitowanego nauk humanistycznych za pracę „Kościelne dzieje Sieradza”.

Wykładał historię kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.

Jest autorem monumentalnego dzieła „Parafie diecezji włocławskiej. Okres kujawsko-kaliski 1818-1925”.

W 1818 roku granice diecezji kujawsko-kaliskiej ze stolicą we Włocławku zostały całkowicie zmienione w związku z rozbiorami Polski i ukształtowaniem się nowych granic politycznych.

Od diecezji włocławskiej odłączono parafie, które znalazły się w zaborze pruskim.

Granice diecezji rozszerzono o parafie należące do archidiecezji gnieźnieńskiej, diecezji krakowskiej, diecezji poznańskiej.

Diecezje nazywano urzędowo diecezją włocławską lub kaliską, ale najczęściej kujawsko-kaliską.

Mimo, że stolicą diecezji był Włocławek, władze zaborcze wymusiły aby biskup rezydował w Kaliszu, który był wówczas miastem wojewódzkim.

Diecezja była bardzo rozległa stąd dzieliła się na większe oficjałaty (Włocławek, Kalisz, Piotrków Trybunalski) i mniejsze dekanaty.

W 1925 roku przed zmianą organizacji kościelnej w odrodzonej Rzeczypospolitej w skład diecezji włocławskiej wchodziło aż 390 samodzielnych parafii.

Ks. Witold Kujawski opisał dokładnie dzieje każdej z tych parafii.

Wśród nich znalazło się kilkadziesiąt kujawskich wchodzących w skład:

dekanatu włocławskiego:

  1. Włocławek
  2. Białotarsk
  3. Boniewo
  4. Brześć Kujawski
  5. Choceń
  6. Chodecz
  7. Dąbie Kujawskie
  8. Duninów
  9. Grabkowo
  10. Kłobia
  11. Kłobka
  12. Kłótno
  13. Kowal
  14. Kruszyn
  15. Lubień Kujawski
  16. Lubomin
  17. Lubraniec
  18. Przedecz
  19. Smiłowice
  20. Wieniec
  21. Wistka Szlachecka
  22. Zgłowiączka

dekanatu nieszawskiego:

  1. Nieszawa
  2. Aleksandrów Kujawski
  3. Bądkowo
  4. Broniewo
  5. Bronisław
  6. Byczyna
  7. Bytoń
  8. Ciechocinek
  9. Koneck
  10. Kościelna Wieś Kujawska
  11. Krzywosądz
  12. Lubanie
  13. Łowiczek
  14. Makoszyn
  15. Orle
  16. Osięciny
  17. Ostrowąs
  18. Piotrków Kujawski
  19. Połajewo
  20. Raciążek
  21. Radziejów
  22. Sadlno
  23. Sędzin
  24. Siniarzewo
  25. Służewo
  26. Straszewo
  27. Świerczyn
  28. Witowo
  29. Zakrzewo
  30. Zbrachlin

dekanatu lipnowskiego:

  1. Lipno
  2. Bobrowniki
  3. Chełmnica Wielka
  4. Grochowalsk
  5. Karnkowo
  6. Kikół
  7. Ostrowie Lipnowskie
  8. Sumin
  9. Szeptal Górny
  10. Wielgie
  11. Wola – Trutowo
  12. Zaduszki

dekanatu mazowieckiego:

  1. Mazowsze
  2. Ciechocin
  3. Czernikowo
  4. Dobrzejewice
  5. Działyń
  6. Łążyn
  7. Nowogród
  8. Osiek nad Wisłą

Dekanatu kolskiego

  1. Izbica Kujawska

Monografia jest nieocenioną skarbnicą wiedzy o dziejach Kościoła polskiego w XIX wieku.

Waldemar Rozynkowski – Z dziejów Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Toruniu

 

Waldemar Rozynkowski

Z dziejów Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Toruniu
60 lat Nieustannej Nowenny w Toruniu

Wydawnictwo Homo Dei

Toruń 2012

Sygnatura SIRr XXXIV/181

Prof dr. hab. Waldemar Rozynkowski jest historykiem na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

W Książnicy Kopernikańskiej dostępnych jest kilkadziesiąt książek, których jest autorem bądź redaktorem, a poświęconych historii średniowiecza lub historii Kościoła.

Monografia „Z dziejów Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Toruniu” poświęcona jest 60 rocznicy odprawienia pierwszej Nieustannej Nowenny w toruńskim Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Książkę otwiera rozdział przedstawiający początki redemptorystów w Toruniu sięgające 1920 roku.

W 1924 roku  Zgromadzenie rozpoczęło budowę klasztoru na Bielanach.

W latach 1958-1963 trwała budowa świątyni

Władze komunistyczne podejmowały liczne represje w stosunku do zakonników.

W 1961 roku tłum torunian bronił kościoła przed samowolą urzędników.

Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy została sprowadzona do Torunia przez redemptorystów w 1928 roku.

W 1947 roku dokonano drugiego uroczystego wprowadzenia obrazu.

Kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy rozwijał się bardzo dynamicznie w całej diecezji chełmińskiej, a później toruńskiej.

W 1966 roku rozpoczęto w Rzymie  starania o koronację słynącego z łask wizerunku.

Do koronacji przygotowywały się również miejskie i wojewódzkie władze partyjne i państwowe, które zmierzały do ograniczenia szerzącego się kultu.

Uroczystości koronacyjne odbyły się w 1967 roku.

Przy Sanktuarium działa Bractwo i Straż Honorowa Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Najbardziej znaną formą kultu Matki Bożej Nieustającej pomocy jest Nieustanna Nowenna.

Pierwszy raz nabożeństwo zostało odprawione przez redemptorystów w Toruniu 12 grudnia 1951 roku.

Nowenna odprawiana jest w każdą środę.

Waldemar Rozynkowski – Zamek Bierzgłowski

 

Waldemar Rozynkowski

Zamek Bierzgłowski

Wydawnictwo „Koronis”
Diecezjalne Centrum Kultury Zamek Bierzgłowski 

Zamek Bierzgłowski 2015

Sygnatura SIRr XIII/161

Prof dr. hab. Waldemar Rozynkowski jest historykiem na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Jest również diakonem stałym diecezji toruńskiej.

W Książnicy Kopernikańskiej dostępnych jest kilkadziesiąt książek, których jest autorem bądź redaktorem, a poświęconych historii średniowiecza lub historii Kościoła.

Opracowanie „Zamek Bierzgłowski” rozpoczyna rozdział poświęcony początkom miejscowości, która powstała w połowie XIII wieku.

Dalej znajdziemy opis warownego domu zakonnego, który wybudowali w Bierzgłowie Krzyżacy.

Zamek Bierzgłowski pełnił w średniowieczu  funkcje siedziby komtura i prokuratora.

Stał się wówczas także ośrodkiem życia religijnego zakonników-rycerzy.

Autor omawia następnie dzieje Zamku Bierzgłowskiego w okresie nowożytnym, w czasie zaborów i w okresie międzywojennym.

W latach 1946-1950 Zamek Bierzgłowski był siedzibą ks. bpa Adolfa Piotra Szelążka – ordynariusza diecezji łuckiej.

Władze PRL przejęły Zamek Bierzgłowski, który został zwrócony Kościołowi w 1992 roku.

Obecnie jest siedzibą Diecezjalnego Centrum Kultury.

Książka jest ilustrowania mnóstwem wielobarwnych fotografii, przedstawiających odrestaurowany zamek.