Tag Archives: introligatorstwo

Next Page

Introligatorzy i ich klienci = Bookbinders and their customers

 

Introligatorzy i ich klienci
Bookbinders and their customers

redakcja Arkadiusz Wagner
współpraca Iwona Imańska, Teresa Szymorowska

Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

Toruń 2017

Sygnatura SIRr XXXVe/42

Wydanie tomu zostało dofinansowane przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną – Książnicę Kopernikańską w Toruniu.

Wolumin zawiera 17 referatów wygłoszonych na II Ogólnopolskiej Konferencji Oprawoznawczej pod tytułem „Introligatorzy i ich klienci” jaka odbyła się w dniach 17-18 listopada 2016 roku w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej – Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu.

Oprawami książek zajmuje się osobna dyscyplina naukowa – tegumentologia.

Badacze historii polskiego introligatorstwa zajmują się jego organizacją, indywidualnościami twórczymi, przemianami formalno-stylowymi, ewolucją technik wykonawczych.

Dzięki ich pracy coraz więcej wiemy o dorobku pracowni introligatorskich, działających na historycznych ziemiach Polski.

Wielu introligatorów znamy tylko z inicjałów.

Poznajemy również postacie zasłużonych bibliofilów. którzy pozostawili po sobie bogate zespoły oprawnych woluminów.

Osobnym zagadnieniem jest problem właściwej konserwacji opraw.

Spis artykułów:

  1. Ewa Chlebus – Śladami introligatorstwa warmińskiego. O późnogotyckim warsztacie przypisywanym do Lidzbarka 
  2. Dorota Sidorowicz-Mulak – Późnogotyckie oprawy Mistrza Drobnych Tłoków dla klasztorów bernardyńskich położonych na terenach południowo-wschodniej Polski w zbiorach Ossolineum
  3. Arkadiusz Wagner – Introligatorzy elit. O działalności Stanisława z Białej i Macieja z Przasnysza vel Mistrza Główek Anielskich 
  4. Katarzyna Płaszczyńska-Herman – Łukasz ze Lwowa – jego związki z introligatorem Jerzym Moellerem i nietypowy pomysł na superekslibris
  5. Michał Muraszko – Oprawy trzech ksiąg opata trzemeszeńskiego Aleksandra Mielińskiego 
  6. Radosław Franczak – Warsztat Introligatora ML na podstawie zbiorów Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie
  7. Marianna Czapnik – Oprawy z księgozbioru profesora Akademii Krakowskiej Jana Musceniusza 
  8. Krystyna Wyszomirska – Toruńskie oprawy książek z renesansowej biblioteki Henryka Strobanda
  9. Sebastian Dudzik – Gdańskie zlecenia bpa Hieronima Rozrażewskiego. Przyczynek do rozważań na temat klienteli Introligatora SS 
  10. Wojciech Łopuch – Oprawy starodruków z wielkim herbem książąt pomorskich i ich konserwacja
  11. Bernardeta Iwańska-Cieślik – Kapituła zleca oprawę ksiąg – analiza rachunków i innych dokumentów kapituły katedralnej we Włocławku w poszukiwaniu opłat za usługi introligatorskie w latach 1492–1863 
  12. Elżbieta Pokorzyńska – „Proximus”. O szczególnie bliskich kontaktach introligatorów z klientami
  13. Piotr Lewkowicz – Berliner Stadtbibliothek i introligatorzy – ślady związków wśród starych druków Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego 
  14. Danuta R. Kawałko – Znaki własnościowe i oprawy w księgozbiorze klemensowskim rodziny Zamoyskich
  15. Monika Paś – Adresy w konwolutach – kilka słów o wybranych zabytkach w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie 
  16. Małgorzata Pronobis-Gajdzis, Karolina Komsta-Sławińska – Dawni introligatorzy konserwatorami książki. Od konserwacji do kreacji w kontekście inwestora i wykonawcy prac
  17. Elżbieta Pokorzyńska – Leksykon oprawoznawczy. Projekt Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki – komunikat

Judyta Zamrzycka – Introligatorzy toruńscy od XV do XVI/XVII wieku

 

Judyta Zamrzycka

Introligatorzy toruńscy od XV do XVI/XVII wieku
Typologia cech warsztatowych

Seria: Biblioteka ToMiTo

Wydawnictwo Adam Marszałek

Toruń 2014

Sygnatura SIRr XXXVe/39

Judyta Zamrzycka ukończyła konserwację i restaurację dzieł sztuki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Jej książka przybliża wiedzę o zabytkowych oprawach dawnych ksiąg, a w szczególności na temat toruńskiego introligatorstwa.

Współcześnie wartość zabytkowej książki zawarta jest nie tylko w jej treści.

Duże znaczenia ma też jej fizyczna forma, oprawa, która przez swoje walory artystyczne i technikę wykonania pozwala zaliczyć ją do sztuki użytkowej.

Autorka przedstawiła wyniki swych badań nad ustaleniem typowych cech wyrobów poszczególnych warsztatów introligatorskich działających w Toruniu od XV do początku XVII wieku.

Podstawą badań były przede wszystkim zbiory Ksiąznicy Kopernikańskiej, w tym 71 inkunabułów (w 60 woluminach), 67 woluminów szesnastowiecznych druków oraz 21 woluminów z działu Toruniensia.

Rozprawa składa się z trzech rozdziałów.

Dwa pierwsze maja charakter teoretyczny.

Rozdział I poświęcony jest charakterystyce rzemiosła introligatorskiego, warsztatowi pracy introligatora, narzędziom introligatorskim, materiałom wykorzystywanym do wykonywania ksiąg, rękodziełu rzemieślniczemu, artyzmowi tworzenia zabytkowej książki, naprawom wykonywanym przez introligatorów.

Rozdział II charakteryzuje organizację rzemiosła introligatorskiego w Polsce, przedstawia strukturę i organizacje cechu introligatorów, etapy kształcenia w rzemiośle introligatorskim.

Rozdział opisuje również introligatorstwo w Toruniu , introligatorów toruńskich oraz statuty przywilejów cechowych introligatorów i szkatułkarzy.

Rozdział III ma charakter badawczy.

Autorka przedstawiła typologię cech konstrukcji i stylu zabytkowej książki.

Określiła cechy konstrukcji i stylu wybranych toruńskich warsztatów introligatorskich.

Porównała cechy niezidentyfikowanych woluminów z cechami wybranych warsztatów.

Omówiła wyniki badań porównawczych i je podsumowała.

Okazało się bezsprzecznie, że każda oprawa zabytkowej książki zawiera grupę cech konstrukcyjnych i artystycznych, które charakteryzują indywidualny styl autora oprawy.

Należy jednak opierać się na jak najdłuższej liście takich cech, subtelne różnice nie są wystarczające dla jednoznacznej identyfikacji autora.

Judyta Zamrzycka badała zarówno oryginalne wartości artystyczne jak i konstrukcyjne zabytkowych książek.

Uwzględniła kilkadziesiąt cech wyróżniających blok książki, kapitałkę, wyklejkę, oprawę, okładziny, obleczenie, zapinki i okucia.

II ogólnopolska Konferencja Oprawoznawcza „Introligatorzy i ich klienci”

belkaniebieska2

06122016

 

II Ogólnopolska Konferencja Oprawoznawcza

„Introligatorzy i ich klienci”

17-18 listopada 2016

Książnica Kopernikańska w Toruniu

belkaniebieska2

17 i 18 listopada 2016 roku pracownicy Informatorium włączyli się do pomocy przy obsłudze II Ogólnopolskiej Konferencji Oprawoznawczej „Introligatorzy i ich klienci”.

Konferencję zorganizowali wspólnie Instytut Informacji Naukowej i Bibliologi UMK oraz Wojewódzka Biblioteka Publiczna – Książnica Kopernikańska w Toruniu.

Przewodniczącą Rady Naukowej Konferencji była prof. dr hab. Iwona Imańska, a funkcję sekretarza naukowego konferencji pełnił dr Arkadiusz Wagner.

Miejsce obrad znajdowało się w Książnicy Kopernikańskiej.

W konferencji wzięli udział naukowcy z całej Polski.

Wśród prelegentów byli przedstawiciele:

  • Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu
  • Biblioteki Elbląskiej im C. Norwida
  • Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
  • Uniwersytetu Szczecińskiego
  • Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Stargardzie
  • Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
  • Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Uniwersytetu Jagielońskiego w Krakowie
  • Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego
  • Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej – Ksiąznicy Kopernikańskiej w Toruniu
  • Biblioteki Narodowej w Warszawie
  • Ksiąznicy Pomorskiej w Szczecinie
  • Towarzystwa Przyjaciół Archiwum Diecezjalnego im. bl. Wincentego Kadłubka w Kielcach
  • Muzeum Narodowego w Krakowie
  • Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego
  • Książnicy Zamojskiej im. Stanisława Kostki Zamoyskiego

Konferencji towarzyszyła wystawa „Cymelia Ksiąznicy Kopernikańskiej w Toruniu”.

Więcej informacji znajda państwo na stronie:
http://www.inibi.umk.pl/introligatorzy/index.html

belkaniebieska2