Tag Archives: konferencje

Next Page

dr Mariusz Balcerek – III Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Człowiek – Informacja. Książka. Media”, Toruń, 15–16 marca 2018 r.

Projekt okładki Lech Tadeusz Karczewski

 

dr Mariusz Balcerek

III Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Człowiek – Informacja. Książka. Media”, Toruń, 15–16 marca 2018 r.

Folia Toruniensia

Tom 18 / 2018

s. 259 -263

Polecamy najnowszy numer „Folia Toruniensia”.

Ukazał się w nim tekst kierownika Działu Informacyjno – Bibliograficznego Książnicy Kopernikańskiej, stanowiący sprawozdanie z II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Człowiek – Informacja. Książka. Media”.

Celem tekstu jest skrótowe przedstawienie konferencji, jaka odbyła się w dniach 15–16 marca 2018 r.

Wówczas to w Collegium Humanisticum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (dalej: UMK) odbyła się III Ogólnopolska Konferencja Naukowa zatytułowana: „Człowiek – Informacja. Książka. Media”.

Jej organizatorem było Studencko – Doktoranckie Koło Naukowe ePRINT, działające przy Instytucie Informacji Naukowej i  Bibliologii UMK.

Autor osobiście uczestniczył w obradach sympozjum, słuchając wszystkich wystąpień, dodatkowo zadając pytania podczas dyskusji.

Konferencja stanowi świetną inicjatywę dla młodych naukowców, którzy mogą sprawdzić się w tego typu działalności, tym bardziej że to już kolejna edycja tego kongresu.

Niestety, ogólnie pozytywny całokształt psują niektóre wystąpienia, które nie  powinny zostać dopuszczone do wygłoszenia.

Dr Mariusz Balcerek jest kierownikiem Działu Informacyjno-Bibliograficznego Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej – Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu.

Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na historii wojskowej okresu nowożytnego (XVI–XVIII w.).

W 2010 r. obronił w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu dysertację doktorską zatytułowaną: „Księstwo Kurlandii i Semigalii w wojnie polsko-szwedzkiej w latach 1600–1629” (Księstwo Kurlandii i Semigalii w wojnie Rzeczypospolitej ze Szwecją w latach 1600–1629, Poznań 2012), przygotowaną pod kierunkiem prof. dr. hab. Bogusława Dybasia.

Publikował m.in. na łamach: „Do szarży  marsz, marsz… Studiów z dziejów kawalerii”, „Przeglądu Historycznego”, „Przeglądu Historyczno-Wojskowego”, „Studiów i Materiałów do Historii Wojskowości” oraz „Zapisków Historycznych”.

Jest też redaktorem tematycznym  czasopisma naukowego „Folia Toruniensia”.

Anna Broda – Konferencje dla nauczycieli i bibliotekarzy „Licencja na czytanie” w Bibliotece Pedagogicznej im. gen. bryg. prof. E. Zawackiej w Toruniu

Projekt okładki Lech Tadeusz Karczewski

 

Anna Broda

Konferencje dla nauczycieli
i bibliotekarzy „Licencja na czytanie” w Bibliotece Pedagogicznej im. gen. bryg. prof. E. Zawackiej w Toruniu

Folia Toruniensia

Tom 18 / 2018

s. 265 – 274

Polecamy najnowszy numer „Folia Toruniensia”.

Ukazał się w nim tekst naszej koleżanki poświęcony konferencjom dla bibliotekarzy i nauczycieli odbywającym się w Bibliotece Pedagogicznej w Toruniu.

Cykl konferencji pod nazwą „Licencja na czytanie” organizowany jest od 2016 roku.

Spotkania przeznaczone są dla osób zainteresowanych kwestiami edukacji czytelniczej, promocji czytelnictwa i zagadnień wydawniczych.

Na konferencjach prezentują się naukowcy, nauczyciele, księgarze, ludzie kultury, którzy opowiadają o swoich doświadczeniach, dzielą się wiedzą, omawiają wyniki badań i na ich podstawie prognozują przyszłość czytelnictwa.

Wystąpieniom towarzyszą warsztaty, zabawy literackie i konkursy.

„Miejsca dla kultury i rozrywek: idee, architektura, ludzie” – relacja z konferencji

 

Miejsca dla kultury i rozrywek:
idee, architektura, ludzie

8. Konferencja z cyklu
„Zabytki toruńskie młodszego pokolenia”

24 listopada 2018 r.

Biblioteka Diecezjalna w Toruniu

Konferencję otworzyła i zebranych gości przywitała Katarzyna Kluczwajd.

Tomasz Krzemiński, w referacie „Toruń w dobie przemian cywilizacyjnych XIX w. i pierwszej połowy XX stulecia: życie codzienne mieszkańców i klimat społeczno-kulturowy”, omówił sytuację mieszkańców Torunia i jego przedmieść w XIX i początkach XX w. Zwrócił uwagę na ciężkie warunki życia, zwłaszcza biedę dotykającą peryferii miasta. Prelegent omówił zmiany, jakie zaszły w szerszej perspektywie w sferze życia społecznego, kulturalnego i politycznego w XIX w., a które objęły również torunian. W Toruniu stacjonowały wojska, stąd w mieście tak duża liczba gospód, wyszynków czy restauracji (z tej właśnie przyczyny nazywano Toruń „ufortyfikowaną knajpą”). Miasto tętniło życiem suto zakraplanym alkoholem, którego nadmierne spożycie jednak z czasem stało się prawdziwym problemem, z jakim próbowano walczyć za pośrednictwem prasy, wykładów i kościelnych kazań. W II połowie XIX w. Toruń, dzięki rozbudowującej się linii kolei czy rozwojowi żeglugi na Wiśle, stał się miastem ruchliwymi i dynamicznym. Był to jednocześnie czas stabilności ekonomicznej, która po I wojnie wyraźnie została zachwiana w posadach. Niektórzy z nostalgią wspominali po wojnie XIX-wieczny gospodarczy rozwój.

Katarzyna Tomkowiak opowiedziała o „Siedzibach i planach budowy Książnicy Miejskiej im. Mikołaja Kopernika w Toruniu w XX wieku: od gmachu przy ul. Wysokiej po bibliotekę przy ul. Słowackiego”. Zreferowała historię budynku tzw. „Muzeum” przy ul. Wysokiej, w którym mieściła się restauracja, hotel, kuchnie. Początkowo na zbiory Towarzystwa Naukowego w Toruniu (dalej: TNT) przeznaczono II piętro. W 1919 r. cały budynek stał się jego własnością. W 1922 TNT podpisało umowę z Zarządem reprezentującym Książnicę Miejską, na mocy której Książnica uzyskała budynek przy ul. Wysokiej 12 w użytkowanie. W tym samym roku podpisano również umowę z Coppernicus-Vereins w sprawie udostępniania zbiorów. Pierwszym dyrektorem biblioteki został Zygmunt Mocarski, który przybył do Torunia dzięki staraniom Stefana Dembego. 10 grudnia pierwsi czytelnicy zagościli w Książnicy. Szybko jednak zaczęto szukać innej lokalizacji, gdyż miejsca na ul. Wysokiej było bardzo mało. Narodził się wówczas plan utworzenia Muzeum Ziemi Pomorskiej, w budynku którego miały mieścić się: muzeum, biblioteka i archiwum. Po II wojnie Janina Przybyłowa i Irena Jaworczakowa rozpoczęły starania o nową siedzibę, kontynuował je Alojzy Tujakowski. Nowy budynek oddano do użytku w 1973 r. Jak na ówczesne czasy był bardzo nowoczesny, zaprojektowany z myślą stricte o bibliotece i jej powiększającym się księgozbiorze. Prelegentka swoją opowieść o dziejach Książnicy wzbogaciła pokazem wielu bardzo ciekawych i unikatowych zdjęć.

Zagadnienie Muzeum Ziemi Pomorskiej, poruszone przez Katarzynę Tomkowiak, rozwinęła w kolejnym referacie Barbara Chmielarska-Łoś. Myśl o jego utworzeniu pojawiła się już w latach 20. XX w. W 1931 odbyło się oficjalne zawiązanie komitetu dla jego budowy. W zamierzeniu miało to być muzeum regionalne, posiadające bogate zbiory, zarówno dawne, jak i współczesne. W tym samym roku otwarte zostało Muzeum Miejskie w Ratuszu, które w odróżnieniu od Muzeum Ziemi Pomorskiej, miało gromadzić zbiory związane z Toruniem, a nie szeroko pojętym regionem. Gdy wybuchła II wojna światowa, większość budynku już stała gotowa do zaanektowania (budowę rozpoczęto w 1937 r.). W trakcie działań zbrojnych pomieszczenia te były wykorzystywane na inne, bieżące cele. Po wojnie mieściła się tu Biblioteka Uniwersytecka, dziś w gmach należy do Wydziału Matematyki i Informatyki UMK.

Katarzyna Kluczwajd w referacie „Przedmiejskie restauracje-ogrody w kulturalnym pejzażu dawnego Torunia: Viktoria Park i Tivoli” opowiedziała o dwóch znaczących miejscach rozrywek w przedwojennym Toruniu. Początki Viktoria Park, mieszczącego się u zbiegu ulic: Legionów i Grudziądzkiej, sięgają roku 1874. W latach 1884-1897 właścicielem obiektu był E. Genzel, który wybudował tu m. in. kręgielnię. Następnie nieruchomość przejęła Rosa Genzel, kolejnym właścicielem był Albin Standarski (do 1900 r.), później pan Steinkamp (1900-1903) i Ira Steinkamp (1903-1906). W latach 1906-1936 park rozkwitł i stał się jednym z ważniejszych miejsc na mapie Torunia, dzięki staraniom nowej właścicielki – Joanny Łyskowskiej, która miała przemyślaną wizję rozwoju tego terenu. Działały tu restauracje, stragany handlowe, występowały grupy teatralne, gościli znani artyści, odbywały się wystawy i targi.

Właścicielem Tivoli (ul. Bydgoska 12) był do 1882 r. Carl Schmidt, następnie F. Zwieg (1883-1898). Okres świetności Tivoli przypada jednak na czasu zarządu Wilhelma Romana (od 1898 r.), który rozbudował zaplecze, wybudował muszlę koncertową itp. W 1913 r. właścicielem został Franz Grześkowiak, działały tu wówczas restauracje, odbywały się pokazy kinowe, korzystać można było z toru wrotkowego i całego mnóstwa innych atrakcji. Jeszcze w latach 30. XX w. odbywało się tu wiele imprez o znaczeniu regionalnym.

Po przerwie głos zabrała ponownie Katarzyna Kluczwajd. Wystąpienie „”Teatry świetlne i kinematografy w kulturalnym pejzażu dawnego Torunia” było wstępem do pokazu fragmentu filmu „Panienka z chmur” z 1929 r., zrealizowanego w Toruniu, z Elżbietą Kryńską w roli głównej. Referentka wyróżniła następujące przedziały czasowe w przedwojennym kinie: a) 1896-1914 – początki, b) 1914-1918/20, c) 1920-1930 – pojawienie się kina dźwiękowego, rozwój produkcji filmowej, d) 1930-1939 – nowoczesne kino. W Viktoria Park pierwszy pokaz filmowy kina wędrownego odbył się w 1903 r., kina stałego – w 1907. Joanna Łyskowska, właścicielka Viktoria Park, zapraszała kina wędrowne, organizowała liczne pokazy, prowadziła jednocześnie bogato zaopatrzoną wypożyczalnię kostiumów. Inną znaczącą postacią świata filmowego w Toruniu był również Max Müller – producent i reżyser filmów dokumentalnych.

Olgierd Kędzierski opowiedział o „Lokalach rozrywkowo-wypoczynkowych zaplecza poligonu artyleryjskiego na lewobrzeżu”. Działało ich w Toruniu sporo, były to przybytki różnej rangi, w zależności od docelowej klienteli. Po 1918 r. lokale te nie zniknęły, najczęstszą zmianą ich dotyczącą było przekształcenie nazwy z niemieckiej na polską. Najliczniejsze były wyszynki, które od gospód różniło przeznaczenie – w tych pierwszych głównie spożywano alkohol, podczas gdy w gospodach serwowano także posiłki. Ogródki letnie były jeszcze jednym miejscem spędzania wolnego czasu, czymś pośrednim między gospodami a miejscami rozrywek typu teatry. Można w nich było się napić, posilić, a przy tym uczestniczyć w różnego typu widowiskach, przedstawieniach i występach. W pobliżu miejsc stacjonujących wojsk znajdowały się kantyny – niewielkie sklepy z podstawowymi artykułami przemysłowymi. Wystąpienie zostało przez prelegenta zilustrowane ciekawym materiałem ikonograficznym.

Ostatnim punktem konferencji była relacja i pokaz zdjęć z Toruńskich Spacerów Fotograficznych, których uczestnicy zwiedzili gmach Towarzystwa Naukowego przy ul. Wysokiej i budynek Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej-Książnicy Kopernikańskiej przy ul. Słowackiego.

Podsumowania spotkania dokonała Katarzyna Kluczwajd, podziękowała przybyłym na konferencję i zaprosiła na kolejną jej odsłonę 11 maja 2019 r.