Tag Archives: lekarze

Next Page

Zasłużeni lekarze toruńscy we wspomnieniach – wybrane sylwetki

 

Zasłużeni lekarze toruńscy we wspomnieniach
Sylwetki wybrane 

Redakcja naukowa:
Waldemar Jędrzejczyk,
Sławomir Badurek

Wydawnictwo Adam Marszałek

Toruń 2018

Sygnatura SIRr IIIA/110b

Lekarze odegrali w historii Torunia wyjątkową rolę.

Zasłużyli się mieszkańcom miasta nie tylko swoją wiedzą medyczną i fachowymi umiejętnościami.

Wielu z nich było oddanymi działaczami społecznymi i narodowymi.

Dzięki inicjatywie Lecha Bieganowskiego i Waldemara Jędrzejczyka w 2016 roku wydano I tom wspomnień o nietuzinkowych lekarzach toruńskich.

Pisaliśmy o nim na blogu.

Zasłużeni lekarze toruńscy we wspomnieniach. Wybrane sylwetki z XIX i XX stulecia

Obecnie dzięki wysiłkowi  Waldemara Jędrzejczyka i Sławomira Badurka powstał II tom wspomnień.

Wykorzystano również materiały zebrane przez nieodżałowanego Lecha Bieganowskiego.

Nie jest to zbiór suchych biogramów.

Wspomnienia o wybitnych lekarzach zostały spisane przez ich bliskich, przez przyjaciół lub przez wychowanków.

Takie opracowanie ukazuje pełnię osobowości lekarzy, barwne informacje o ich działalności, anegdoty, emocjonalne refleksje, które nigdy nie znajdą się w zwykłej nocie biograficznej.

We wspomnieniach przybliżono sylwetki lekarzy czynnych przede wszystkim po II wojnie światowej.

Książka zawiera 15 szkiców biograficznych:

  1. Mikołaj Kopernik
  2. Otton Andrzej Steinborn
  3. Lech Bieganowski
  4. Jerzy Matyjek
  5. Zygmunt Kowalewski
  6. Anna Wyrowińska
  7. Krystyna Renata Manthey
  8. Bolesław Osuch
  9. Sława Olga Osuchowa
  10. Zygmunt Zbucki
  11. Gerhard Lemmel
  12. Włodzimierz Polak Chmielewski
  13. Jan Laskowski
  14. Maria Krystyna Mordawska
  15. Alfred Arendt

 

Maria Biedermann-Kowalewska, Witold Kowalewski – W kręgu wspomnień



Maria Biedermann-Kowalewska
Witold Kowalewski

W kręgu wspomnień

Toruń 2017

Sygnatura SIRr XXXIIc/27

Witold Kowalewski poświęcił publikację swoim rodzicom.

Książka jest kroniką dwóch rodzin Biedermannów i Kowalewskich.

Bohaterką książki jest Maria Irena Biedermann-Kowalewska oraz jej mąż dr Zygmunt Kowalewski.

Część I zawiera wspomnienia z okresu okupacji Marii Biedermann-Kowalewskiej.

Okupację spędziła w Warszawie.

Została zaprzysiężona i otrzymała konspiracyjny pseudonim „Myszka”.

Brała udział w powstaniu warszawskim.

Przedstawione zostało poza tym dzieciństwo bohaterki oraz jej losy w okresie powojennym.

Stworzyła pierwszą w regionie pracownię bakteriologiczną i mikrobiologiczną przy Szpitalu Obserwacyjno-Zakaźnym w Toruniu.

W 1987 roku otrzymała odznakę „Zasłużony dla Torunia”.

Część druga poświęcona jest osobie Zygmunta Kowalewskiego.

Dr Zygmunt Kowalewski po wojnie pracował w Szpitalu Miejskim w Toruniu na oddziale neurologii.

Był doskonałym diagnostą.

Był też lekarzem zakładowym PZWANN.

Kierował także Przychodnią Specjalistyczną przy ul. Uniwersyteckiej.

Był również adiunktem z Zakładzie Neurofizjologii UMK.

Był wielokrotnie nagradzany i odznaczany.

Ale najbardziej cenił przyznane przez samorząd lekarski odznaczenie „Pro Gloria Medici”.


Kubicki Mateusz – „Kapitan ostatni opuszcza swój statek…” : życie i śmierć dr. Józefa Władysława Bednarza (1879-1939)

Kubicki Mateusz

„Kapitan ostatni opuszcza swój statek…”
Życie i śmierć dr. Józefa Władysława Bednarza (1879-1939)

Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Oddział w Gdańsku 
Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego

Gdańsk 2018

Sygnatura SIRr IIIB/Bednarz Józef

Zbrodnia Pomorska dokonana przez Niemców jesienią 1939 roku pociągnęła za sobą 30 tysięcy zamordowanych Polaków.

Wśród ofiar znalazło się ponad 1000 pacjentów szpitala psychiatrycznego w Świeciu.

Niemcy w imię czystości niemieckiej krwi mordowali osoby chore psychicznie i upośledzone zarówno na terenie Rzeszy jak i na obszarach podbitych.

Miało to chronić Niemców od wprowadzania do aryjskiej puli genetycznej cech uznanych przez hitlerowców za niepożądane.

Była to akcja „T-4”.

Chorych do zabicia wskazywali niemieccy lekarze, którzy służyli nie medycynie, ale higienie rasy i eugenice.

Józef Bednarz – dyrektor Krajowego Zakładu Psychiatrycznego w Świeciu – gdy zamordowano jego pacjentów, odmówił ukrycia się i ucieczki.

Wkrótce sam stał  się ofiara kolejnej niemieckiej zbrodni w ramach „Intelligenzaktion” – czyli wymordowania przedstawicieli polskiej inteligencji.

Został wywieziony do miejscowości Grupa, rozstrzelany i pochowany w jednym z masowych dołów śmierci.

Biografia Józefa Bednarza opisuje całe jego życie od narodzin w Gruzji w 1879 roku.

Dowiemy się o jego działalności w organizacji Bojowej PPS i współpracy w przygotowywaniu zamachów bombowych na przedstawicieli caratu,

Przeczytamy o przebiegu jego kariery zawodowej aż do objęcia w 1933 roku funkcji dyrektora szpitala psychiatrycznego w Świeciu.

Obszernie opisano dramatyczne wydarzenia z jesieni 1939 roku.

Autor przybliżył niemiecką politykę eksterminacji osób chorych psychicznie, jaka rozwijała się w Rzeszy od 1933 roku.

Po wkroczeniu Niemców do Świecia dr Bednarz pozostał w szpitalu i nadal opiekował się pacjentami.

Wkrótce przybyli do placówki niemieccy lekarze, ktorzy rozpoczeli w szybkim tempie realizację założeń akcji „T-4”

Jeszcze we wrześniu przeprowadzono egzekucję chorych, których rozstrzeliwano w okolicznych lasach.

Jako ostatnie zostały zamordowane dzieci – pacjenci oddziału dziecięcego.

Doktor Józef Bednarz został zamordowany 11 listopada 1939 roku na terenie żwirowni w Grupie.