Tag Archives: malarstwo polskie

Bronisław Jamontt – malarz, rysownik, grafik

Bronisław Jamontt był pierwszym dziekanem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Jego imieniem została nazwana jedna z ulic na Rubinkowie.

Urodził się w 1886 roku w Dokudowie na Wileńszczyźnie.

Studiował prawo na Uniwersytecie Petersburskim.

W Petersburgu uczęszczał też na lekcje rysunku w Akademii Sztuk Pięknych.

 

W 1910 roku zdecydował się poświęcić całkowicie twórczości artystycznej, rzucił studia i wrócił do Wilna.

Pracował jako nauczyciel rysunku i urzędnik.

Od 1919 roku brał regularnie udział w ogólnopolskich wystawach sztuki, zdobywając rozgłos i uznanie.

W 1920 roku zakładał Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków.

W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.

Jeszcze podczas studiów został zatrudniony na uniwersytecie jako asystent profesora Ferdynanda Ruszczyca.

W 1937 został mianowany profesorem nadzwyczajnym malarstwa pejzażowego.

Po wojnie wraz z innymi wileńskimi profesorami osiedlił się w Toruniu.

W 1946 roku został pierwszym dziekanem Wydziału Sztuk Pięknych UMK.

Był profesorem zwyczajnym pejzażu i martwej natury.

Zmarł w 1957 roku.

Został pochowany na cmentarzu św. Jerzego.

 

Pierwsza siedziba Wydziału Sztuk Pięknych UMK, ul. Moniuszki 10

 

Stworzył ponad 1000 kompozycji.

Był pejzażystą, przy czym malował też krajobrazy miejskie.

Jego przedstawienia natury były fantastyczne, monumentalne i teatralne, napawały grozą, niepokoiły.

Jego kompozycje były ekspresyjne, dominowały w nich rozłożyste drzewa, smagane wiatrem i skłębione chmury.

Tworzył również charakterystyczne, nieco zdeformowane, widoki Wilna.

Wybierał malownicze uliczki z nierównym brukiem i pochylonymi budynkami.

Najchętniej posługiwał się techniką gwaszu i tempery na kartonie lub tekturze.

Jego pejzaże powstawały w pracowni na podstawie szkiców wykonanych w plenerze.

Był cenionym i uznanym artystą.

Reprezentował umiarkowany nurt w malarstwie.

Zdobył wiele artystycznych nagród.

Brał udział w 75 wystawach w kraju i za granicą.

Jeszcze przed wojną prace swoje wystawiał w Paryżu, Brukseli, Hadze, Amsterdamie, Bukareszcie, Kopenhadze, Moskwie, Rydze, Berlinie, Monachium, Pittsburghu, St. Louis, Baltimore, San Francisco.

Agata Rissmann

Bronisław Jamontt 1886-1957 : malarstwo, rysunek

Toruń 2011

Sygnatura MAG TN 38463

 

Jan Kotłowski

Bronisław Jamontt (1886-1957)
Grafika – rysunek
W pięćdziesięciolecie śmierci artysty

Toruń 2007

 

Katalog wystawy obrazów Bronisława Jamontta
Bydgoszcz 1948 maj-czerwiec

wstęp Stefan Narębski

Bydgoszcz 1948

Sygnatura MAG 192303

 

Katalog wystawy obrazów Bronisława Jamontta
Dom Plastyków w Toruniu

wstęp Jerzy Hoppen

Toruń 1947

Sygnatura MAG 33636

 

Wystawa zbiorowa Bronisława Jamontta
prace malarskie wśród których „Cykl toruński”
Toruń – kwiecień 1950 r.
Dom Plastyków przy ul. Chełmińskiej 16

Toruń 1950

Sygnatura MAG 34833

 

Wystawa pośmiertna prac Bronisława Jamontta (1886-1957)
Toruń, Muzeum – Ratusz, maj – lipiec 1957

wstęp Stefan Narębski

Toruń 1957

Sygnatura MAG 67787

 

Hanna Kubaszewska, Maria Liczbińska, Halina Załęska

hasło: Jamontt Bronisław

W: Słownik Artystów Polskich
t. III, s. 188-191

Sygnatura SIRi XVIa/SZT-3c

 

Stefan Narębski, Jadwiga Puciata-Pawłowska

hasło: Jamontt Bronisław (1886-1957)

W: Polski Słownik Biograficzny
t, 10, s. 403-404

Sygnatura SIRi XVIa/1-t.10

Tomasz Wąsik – Panorama Włocławka i zawody wioślarskie na Wiśle

 

Tomasz Wąsik

Panorama Włocławka i zawody wioślarskie na Wiśle

Wydawca:
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku

Włocławek 2010

Sygnatura SIRr XXXIIIc/38

Książka poświęcona jest jednemu obrazowi, a właściwie malowidłu ściennemu.

Chodzi o „Panoramę Włocławka i zawody wioślarskie na Wiśle”, która została namalowana przez nieznanego artystę w 1894 roku.

Malowidło powstało na klatce schodowej kamienicy przy ul. Łęgskiej 77, gdzie znajdowała się wówczas siedziba Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

W 1978 roku malowidło zostało przeniesione do holu Muzeum Historii Włocławka przy ul. Szpichlernej 19.

W 2010 roku zespół toruńskich konserwatorów przeprowadził szeroki wachlarz prac konserwatorskich, oczyszczających, uzupełniających i zabezpieczających malowidło.

Jest to obraz olejny o wymiarach 237 x 340 cm.

Na pierwszym planie przedstawia Wisłę i bulwary wiślane, członków Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego, osady wioślarskie, berlinkę z postawionym pojedynczym żaglem, most łyżwowy na Wiśle.

Most ten każdorazowo gdy przepływał statek musiał być rozpinany.

Na drugim planie widać panoramę Włocławka z charakterystycznymi budowlami takimi, jak kościoły, synagoga, kamienice, spichrze, dzwonnica, pałac biskupi, fabryka cykorii.

Tomasz Wąsik dokładnie odtworzył przeszłość obrazu i historię Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Drobiazgowo opisał każdy obiekt widoczny na malowidle.

Książka została starannie wydana.

Zawiera szereg kolorowych zdjęć wykonanych malowidłu i jego poszczególnym fragmentom.

Tymon Niesiołowski – 1882-1965 – malarz, grafik, profesor

Tymon Niesiołowski to najsłynniejszy toruński malarz XX stulecia.

Urodził się w 1882 roku we Lwowie.

W latach 1899-1905 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Jego nauczycielami byli Teodor Axentowicz, Józef Mehoffer i Stanisław Wyspiański.

Należał do czołowych awangardowych grup artystycznych : Grupa Pięciu, Formiści, Rytm.

W latach 1906-1926 mieszkał w Zakopanym.

Tam poznał bliżej Jana Kasprowicza, Stefana Żeromskiego i Stanisława Witkiewicza.

Jego przyjaciółmi byli Tadeusz Miciński, Kazimierz Przerwa Tetmajer, Gustaw Daniłowski, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Władysław Śliwiński, Karol Szymanowski, Leon Chwistek.

Swoją artystyczną edukację uzupełnia podróżami do Włoch (1908) i Paryża (1910).

Inspirowała go twórczość Paula Gauguina, Paula Cézanne’a, Henri Matisse’a i Amadeo Modiglianiego.

W 1926 roku przeniósł się do Wilna, gdzie wykładał na Uniwersytecie Stefana Batorego.

Jeszcze przed wojną zdobywał nagrody na wystawach sztuki w Paryżu i w Stanach Zjednoczonych.

Po 1945 roku osiadł z innymi profesorami uniwersytetu w Toruniu.

Jego mieszkanie znajdowało się w kamienicy przy ul. Mickiewicza 7.

Siedzibą Wydziału Sztuk Pięknych UMK była willa przy ul. Moniuszki 10.

Pierwsza siedziba Wydziału Sztuk Pięknych UMK, ul. Moniuszki 10

Na Wydziale Sztuk Pięknych został kierownikiem Katedry Malarstwa Sztalugowego.

Niestety większość jego przedwojennych dzieł została zniszczona w czasie działań wojennych.

Na szczęście 20-letni okres pobytu w Toruniu okazał się niezwykle owocny.

Stworzył wówczas Tymon Niesiołowski mnóstwo obrazów, dojrzałych i podsumowujących jego styl.

Był bardzo pracowitym człowiekiem, jednocześnie towarzyskim i uśmiechniętym.

Jest wiele anegdot o tym, jak dzięki dowcipowi zwodził urzędników partyjnych, wymuszających na artystach podporządkowanie się wymogom socrealizmu w sztuce.

Obrazy sygnował imieniem Tymon.

Tworzył obrazy olejne, akwarele, pastele, rysunki.

Słynął ze swych znakomitych aktów i półaktów kobiecych oraz z martwej natury (wazon z kwiatami, owoce).

Tworzył cykle poświęcone cyrkowcom, klaunom, arlekinom, pierrotom oraz postaci Don Kichota.

Malował również pejzaże i sceny rodzajowe.

Jego twórczość posiada własny indywidualny ryt.

Jego obrazy charakteryzuje wyrazisty i giętki kontur.

Kontury kształtów wypełniane są jednolitym, intensywnym, czystym kolorem.

Kolor kładziony jest widocznymi pociągnięciami pędzla, co buduje fakturę powierzchni obrazów.

Sylwetki postaci są uproszczone i stylizowane.

Obrazy są wielobarwne i dekoracyjne.

Oddziałują wewnętrzną harmonią i poetyckością, wyrafinowaną prostotą i liryzmem.

Tymon Niesiołowski zmarł w 1965 roku w Toruniu.

Pochowano go w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Małgorzata Geron

Tymon Niesiołowski
(1882-1965)
Życie i twórczość

Warszawa 2004

Sygnatura SIRr IIIB/Niesiołowski

 

Tymon Niesiołowski (1882-1965)
Katalog wystawy monograficznej

Muzeum Okręgowe. Toruń – październik – grudzień 2005

Opracowanie katalogu: Małgorzata Geron

Toruń  2005

Sygnatura MAG 275662

 

Tymon Niesiołowski

Wspomnienia

Warszawa 1963

Sygnatura MAG 258772

 

Tymon Niesiołowski – wystawa obrazów
październik-listopad 1957

Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych

Kraków 1957

Sygnatura MAG 218595

 

Wystawa jubileuszowa Tymona Niesiołowskiego
w 50-lecie twórczości artysty
marzec-kwiecień 1955

Bydgoszcz – Pomorski Dom Sztuki

Bydgoszcz  1955

Sygnatura MAG 65384

 

Tymon Niesiołowski
wystawa Toruń, 1976

Muzeum Okręgowe w Toruniu

oprac. tekstu Danuta Łuniewska-Koper

Toruń 1976

Sygnatura SIRr XXXIIIc/7

 

Tymon Niesiołowski

oprac. Janusz Bogucki

Warszawa 1967

Sygnatura MAG 123318

 

Tymon Niesiołowski – „Okres toruński” : malarstwo

sale wystawowe BWA w Toruniu, Dwór Artusa (I ptr.) [19.3-15.4.1967]

aut. tekstu Tadeusz Zakrzewski

Toruń 1967

Sygnatura MAG 81909

 

Tymon Niesiołowski : 1882-1965
malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba

artykuł Zbigniew Czerski

Muzeum Ziemi Bydgoskiej im. Leona Wyczółkowskiego

Bydgoszcz 1966

Sygnatura MAG 85937

 

Tymon Niesiołowski a sztuka jego czasów
materiały sesji naukowej : 24-25 II 1967

Bydgoski Rocznik Muzealny
Tom I : 1969

Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego

Sygnatura MAG 146570

  • Zbigniew Czerski – Życie i dzieło Tymona Niesiołowskiego w zarysie
  • Jadwiga Puciata-Pawłowska – Krakowskie środowisko artystyczne w latach studiów Tymona Niesiołowskiego
  • Barbara Kwiatkowska-Wojciechowska – Tymon Niesiołowski a „Grupa Pięciu”
  • Joanna Pollakówna – Epizod formistyczny Tymona Niesiołowskiego
  • Karol Estreicher – Na marginesie wspomnienia o pewnej dyskusji zakopiańskiej
  • Janusz Bogucki – Działalność Tymona Niesiołowskiego na tle życia artystycznego Torunia w latach 1945-1960
  • Aleksander Wojciechowski – Tymon Niesiołowski na tle swej epoki