Tag Archives: reportaż historyczny

Spotkanie autorskie – Małgorzata Szejnert – Wyspa węży

 

Małgorzata Szejnert

„Wyspa węży”

Spotkanie autorskie

24. Toruński Festiwal Książki

Sobota – 9 czerwca 2018

Centrum Kultury Dwór Artusa

W sobotę o godzinie 16.30 w Centrum Kultury Dwór Artusa w Toruniu odbyło się spotkanie autorskie z Małgorzatą Szejnert.

Wydarzenie zostało zorganizowane w ramach 24. Toruńskiego Festiwalu Książki.

Moderatorem spotkania był Tomasz Pasiut.

Małgorzata Szejnert jest absolwentem dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.

15 lat kierowała Działem Reportażu „Gazety Wyborczej”.

Do Torunia przywiozła swoją najnowszą książkę „Wyspa Węży”.

Na początku opowiedziała wszystkim zebranym jak powstał pomysł na książkę.

Mówiła o swoich rodzinnych korzeniach i kolekcji rodzinnych listów.

Badając dzieje rodziny trafiła na wzmiankę o miejscowości Rothesay na wyspie Bute, gdzie w latach 1940-1942 izolowano polskich oficerów, których gen. Władysław Sikorski uznał za swoich przeciwników politycznych.

Słuchacze mogli się dowiedzieć jakie warunki panowały w obozie i czy w ogóle to był obóz, skoro oficerowie zamieszkiwali wśród cywilów, w hotelikach i pensjonatach.

Pisarka wypowiadała się obszernie na temat przyczyn powstania obozu odosobnienia.

Bardzo wyraziście opisała na czym polegały cierpienia – głównie psychiczne – izolowanych na wyspie oficerów, którzy pragnęli wziąć czynny udział w walce z Niemcami.

Małgorzata Szejnert opowiadała również o procesie pisania książki.

Miała wielkie trudności ze znalezieniem żyjących świadków, a jak każdy reporter właśnie świadków traktuje jak najcenniejsze źródło.

Opowiedziała o swoim pobycie na wyspie i kwerendzie odbytej w brytyjskich bibliotekach i archiwach.

Dotarła do bardzo skrupulatnie prowadzonego dziennika obozowego.

W dalszej części spotkania pisarka odniosła się szarzej do swojej twórczości i do gatunku, który uprawia – reportażu historycznego.

Wyjaśniła dlaczego woli pisać o ograniczonych miejscach, zamkniętych przestrzeniach, w których problemy świata, wielka historia i życie pojedynczych ludzi, ogniskują się jak w soczewce.

Małgorzata Szejnert wspomniała również o Nagrodzie Literackiej Lindego przyznawanej przez Toruń i Getyngę, o jej dużym znaczeniu i prestiżu jakim się cieszy w Niemczech.

Autorka wyjaśniła skąd się bierze popularność reportażu.

Mówiła o konieczności posługiwania się prawdą, a nie opinią.

Goście spotkania mogli również wysłuchać jej refleksji na temat reportażu prasowego.

Usłyszeliśmy też szereg anegdot z jej pracy zawodowej.

Spotkanie autorskie – Magdalena Grzebałkowska – „1945. Wojna i pokój”

 

Magdalena Grzebałkowska

„1945. Wojna i pokój”

Spotkanie autorskie

23 Toruński Festiwal Książki

10 czerwca 2017

Centrum Kultury Dwór Artusa

W sobotę 10 czerwca 2017 roku o godz. 17.00 uczestniczyliśmy w spotkaniu autorskim.

Bohaterką spotkania była Magdalena Grzebałkowska – gdańska pisarka i dziennikarka Gazety Wyborczej, z wykształcenia historyk.

Wśród jej książek znajdują się bardzo głośne tytuły:

  • Ksiądz Paradoks. Biografia Jana Twardowskiego (2011)
  • Beksińscy. Portret podwójny (2014)

Również wydana w 2016 roku książka „1945. Wojna i pokój” okazała się wielkim sukcesem.

Właśnie temu tytułowi poświęcone było spotkanie autorskie.

Jest to zbiór reportaży, których tematem jest ostatni rok wojny i pierwszy rok pokoju.

Moderatorem spotkania był Tomasz Pasiut.

Spotkanie odbyło się w ramach 23 Toruńskiego Festiwalu Książki zorganizowanego przez Centrum Kultury Dwór Artusa w Toruniu.

Pisarka mówiła jak zmienił się jej obraz końca wojny podczas pisania książki.

Okazało się, że dla wielu jej bohaterów rok 1945 nie oznaczał wcale końca wojny.

Magdalena Grzebałkowska opowiadała jak wyglądała praca nad książką – jak rodziły się tematy reportaży i jak szukała bohaterów.

Postawiła, że rozmawiać będzie tylko ze świadkami wydarzeń z 1945 roku.

Nie wszystkie tematy, które planowała mają jeszcze żyjących świadków.

Z drugiej strony nie wszystkie relacje nadawały się na książkę.

Dziesięć opowieści z jakich składa się zbiór, łączy wspólny opis cierpienia cywilów – bez względu na to, jakiej byli narodowości.

Piasarka mówiła tez o formalnym pomyśle na reportaże historyczne, które rozpoczynają „ogłoszenia drobne” zaczerpnięte bezpośrednio z powojennych gazet.