Tag Archives: stalinizm

Marek Rzepa – Propaganda radiowa na Pomorzu i Kujawach : rozgłośnia Polskiego Radia w Bydgoszczy w systemie indoktrynacji społeczeństwa w latach 1945-1956

Marek Rzepa

Propaganda radiowa na Pomorzu i Kujawach
Rozgłośnia Polskiego Radia w Bydgoszczy w systemie indoktrynacji społeczeństwa w latach 1945-1956

Wydawca: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Bydgoszcz – Gdańsk 2016

Sygnatura SIRr XXIXa/46

W okresie PRL Polskie Radio było tworem całkowicie scentralizowanym, zarządzanym przez Dyrekcję Naczelną, całkowicie podporządkowaną władzom partyjnym i państwowym.

Rola Polskiego Radia była szczególnie ważna w okresie powojennym.

Włączono je wówczas w propagandowy system komunistyczny.

Marek Rzep przedstawił indoktrynacje społeczeństwa na przykładzie działalności bydgoskiej rozgłośni radiowej.

Najważniejsze zagadnienie dotyczy środków, metod i form propagandowych, z jakich korzystało regionalne radio w okresie stalinowskim.

Książka składa się z następujących rozdziałów:

  1. Wprowadzenie
  2. Polityczno-prawne zasady działalności Polskiego Radia w latach 1944-1956
  3. Organizacja i struktura Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Polskiego Radia
  4. Rozgłośnia bydgoska w systemie politycznego i ideologicznego nadzoru
  5. Pomorska radiofonia w latach 1945-1948
  6. Propaganda bydgoskiej rozgłośni radiowej w latach 1949-1954
  7. Rozgłośnia Polskiego Radia w Bydgoszczy w okresie przełomu 1956 roku
  8. Podsumowanie
  9. Aneks
  10. Bibliografia

Podstawą źródłową rozprawy doktorskiej są materiały przechowywane w:

  • Archiwum Dokumentów Fonicznych Polskiego Radia Pomorza i Kujaw
  • Archiwum Zakładowym Polskiego Radia i Kujaw
  • Archiwum Państwowym w Bydgoszczy
  • Ośrodku Dokumentacji i Zbiorów i Zbiorów Programowych Polskiego Radia i Telewizji Polskiej
  • Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku- Delegatury w Bydgoszczy.

Wspomnienia toruńskich kombatantów

 

Wspomnienia toruńskich kombatantów

Toruń 2015

Sygnatura SIRr VIb/8-69

Antologia „Wspomnienia toruńskich kombatantów” została sfinansowana ze środków Gminy Miasta Toruń.

W książce zebrano wspomnienia dwunastu toruńskich kombatantów.

Są wśród nich żołnierze i cywile, którzy cierpieli i walczyli w imię patriotyzmu, wolności i miłości Ojczyzny.

Autorzy należą dziś do związków kombatanckich:

  • Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej
  • Związek Sybiraków
  • Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez II Rzeszą
  • Związek Inwalidów Wojennych
  • Związek Byłych Więźniów Politycznych.

Antologia składa się ze wspomnień następujących osób:

  1. Maria Irena Biedermann-Kowalewska pseudonim „Myszka”
  2. Irena Bruk
  3. Wiesław Dokowski
  4. Danuta Marta Jatczak z domu Monkiewiczówna
  5. Janusz Leydo pseudonim „Cord”, Batalion „Gustaw”, Komp. Harcerska
  6. Norbert Markowski
  7. Czesław Monkiewicz
  8. Andrzej Tomczak
  9. Kazimierz Wach
  10. Lesław Welker
  11. Jarosław Wolski
  12. Kazimiera Pasikowska-Zańczuk

Zaprezentowane wspomnienia poświęcone są:

  • po pierwsze okupacji niemieckiej, zbrojnemu ruchowi oporu, powstaniu warszawskiemu, robotom przymusowym, obozom koncentracyjnym
  • po drugie terrorowi stalinowskiemu, obozom pracy, więzieniom politycznym, wywózkom na Sybir, repatriacji

Zyta Oryszyn – Ocalenie Atlantydy

belkaniebieska2

Polecamy lekturę na weekend.

26022016

 

Zyta Oryszyn

Ocalenie Atlantydy

Wydawnictwo: Świat Książki

Warszawa 2012

Sygnatura MAG 295397

belkaniebieska2

Zyta Oryszyn (rocznik 1940) debiutowała w 1970 roku powieścią „Najada”.

W 1971 roku ukazała się kolejna powieść „Melodramat”, a w 1972 „Gaba, czyli 28 części wielkiego okrętu”.

Szybko jednak zrezygnowała z publikowania w oficjalnych wydawnictwach PRL.

Kolejne jej książki ukazywały się w drugim obiegu:
– 1981 – „Czarna iluminacja”
– 1984 – „Madam Frankensztajn”

Swoje utwory publikowała również w czasopismach:
– 1996 – „Mgła” (Gazeta Bankowa)
– 1996 – „Podróżnik” (Gazeta Bankowa)
– 1999 – „Liść” (Rzeczpospolita)
– 2008 – „Góry Ciemności” (Więź)

„Ocalenie Atlantydy” autorka pisała ponad 20 lat.

Rozdział „Cudza skóra” opublikowała już w 1990 roku w wydawnictwie PoMost jako „Historię choroby, historię żałoby”.

„Ocalenie Atlantydy” to epopeja Ziem Odzyskanych.

Akcja powieści dzieje się na Dolnym Śląsku po II wojnie światowej.

Bohaterami są wysiedleńcy z kresów wschodnich.

Nie mogą jednak wspominać o starej ojczyźnie, z powodu stalinowskiego terroru.

Muszą żyć w obcym dla siebie miejscu, pod stałą kontrolą partii i aparatu bezpieczeństwa.

Niosą ze sobą bagaż straszliwej wojny, ukrywania się po ziemiankach, rozstrzeliwań dokonywanych przez Niemców i Rosjan, śmierci przez powieszenie.

Wyzwolenie przyniosło im nowe cierpienia – przymusowy eksodus na Ziemie Odzyskane, skąd nowa władza wysiedlała pozostałych tu Ślązaków.

Często muszą ukrywać swoją przeszłość, niewłaściwe klasowe pochodzenie, służbę w Narodowych Siłach Zbrojnych lub Armii Krajowej, złe nazwisko czy obce imię.

Szybko zrozumieli, że żyją w świecie za Żelazną Kurtyną, w świecie gdzie żołnierze polscy i ruscy zaprowadzają dziejową sprawiedliwość.

Nad miastami i wsiami górowały tablice z napisem: „NIECH ŻYJE I UMACNIA SIĘ WŁADZA LUDOWA”.

Przesiedleńcy byli wyrobnikami w gospodarstwach rolnych i fabrykach zarządzanych przez nowy aparat władzy.

Wszelka krytyka czy choćby nieopaczna uwaga kończyła się aresztowaniem, przesłuchaniem, torturami, śmiercią lub zniknięciem.

Każdy mógł zostać wrogiem ludu, sabotażystą, ukraińskim bandytą czy syjonistą.

Dookoła panowała niewymowna bieda.

Powieść jest wstrząsająca.

Przypomina o prawdziwym obliczu Polski Bieruta.

Akcja powieści ciągnie się również dalej, aż po czasy „Solidarności”.

Bo natura władzy i wpływy aparatu opresji ukształtowane w latach 50-tych, pozostały niezmienione do końca Polski Ludowej.

belkaniebieska2