Tag Archives: sztuka sakralna

Next Page

Juliusz Kola – Dzieje kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kaszczorku

 

Juliusz Kola

Dzieje kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kaszczorku

Wydawnictwo Bernardinum

Pelplin 2016

Sygnatura SIRr XXXIV/156

Kościół świętokrzyski w Kaszczorku ma wyjątkową historię.

Kaszczorek stanowi dziś dzielnicę Torunia, ale przez wieki związany był z leżącą po drugiej stronie Drwęcy Złotorią.

Autor „Dziejów kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kaszczorku” w sposób bardzo przystępny i ciekawy przedstawił okoliczności jego powstania.

Poznajemy wielką historię niewielkiej parafii.

Już w końcu XIII wieku klasztor w Kaszczorku założyli begardzi.

Pierwsza wzmianka o kościele w Kaszczorku pochodzi z 1320 roku, kiedy to begardów zastąpili dominikanie.

Juliusz Kola wyjaśnił tajemnicze początki klasztoru i kościoła w Kaszczorku.

Wiele miejsca poświęcił architekturze świątyni, którą wymurowano z cegły już w średniowieczu.

Historycy sztuki żywo interesowali się świątynią ze względu na jej specyfikę.

W ciągu swej długiej historii kościół świętokrzyski znajdował się pod opieką zakonu dominikanów.

Dzieje Sanktuarium Krzyża Świętego rozjaśnia kronika parafii spisana w 1848 roku  przez ks. Bernarda Schellera.

Juliusz Kola szeroko opisał wyposażenie kościoła sprzed 1966 roku.

Wyjaśnił rownież historię gotyckiej rzeźby św. Mikołaja – potocznie uważanej za rzeźbę św. Wojciecha.

Osobny rozdział poświęcono tragicznemu pożarowi świątyni, jaki miał miejsce 16 listopada 1966 roku.

W książce opisano następnie proces odbudowy kościoła, który trwał do 1972 roku.

W publikacji wykorzystano bardzo wiele unikatowych zdjęć pochodzących ze zbiorów mieszkańców parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.

Wydawnictwo wyróżnia się bardzo piękną szatą graficzną i wysokim poziomem sztuki edytorskiej.

Monika Jakubek-Raczkowska – Tu ergo flecte genua tua. Sztuka a praktyka religijna świeckich w diecezjach pruskich państwa zakonu krzyżackiego do połowy XV wieku

 

Monika Jakubek-Raczkowska

Tu ergo flecte genua tua
Sztuka a praktyka religijna świeckich w diecezjach pruskich państwa zakonu krzyżackiego do połowy XV wieku

Wydawnictwo „Bernardinum”
Wydział Sztuk Pięknych UMK

Pelplin – Toruń 2014

Sygnatura SIRr VIb/4-52

Dr hab. Monika Jakubek-Raczkowska związana jest z Zakładem Historii Sztuki Średniowiecznej i Nowożytnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Prowadzi badania nad rzeźbą średniowieczną dawnego państwa krzyżackiego.

Jednocześnie analizuje wzajemne relacje sztuki i duchowości religijnej.

Właśnie temu zagadnieniu poświęcona jest rozprawa „Tu ergo flecte genua tua”.

Autorka opisuje religijność ludzi świeckich w państwie krzyżackim.

Szczególnej analizie poddała wpływ obrazów na wiernych.

Dzieło sztuki religijnej było w średniowieczu środkiem nauczania i pobudzania pobożności.

Monografia dzieli się na trzy części.

Część I poświęcona jest praktyce religijnej, pobożności świeckich, późnośredniowiecznej duchowości i funkcjom obrazów w średniowiecznej religijności.

Część II poświęcona jest życiu religijnemu miast pruskich, które skupiało się wokół kościołów parafialnych, kościołów klasztornych i kościołów katedralnych.

Przestrzeń kościołów wypełniały obrazy i malowidła ścienne.

Część III poświęcona jest wpływowi sztuki sakralnej na praktyki dewocyjne ludności wiejskiej.

Juliusz Raczkowski – Monumentalne zespoły Kolegium Apostolskiego na terenie dawnego państwa zakonnego w Prusach

 

Juliusz Raczkowski

Monumentalne zespoły Kolegium Apostolskiego na terenie dawnego państwa zakonnego w Prusach

Wydawnictwo „Bernardinum”

Pelplin 2013

Sygnatura SIRr XXXIIIb/161

Dr hab. Juliusz Raczkowski jest pracownikiem naukowym Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Monografia „Monumentalne zespoły Kolegium Apostolskiego na terenie dawnego państwa zakonnego w Prusach” jest rozszerzoną wersją jego dysertacji doktorskiej.

Przedmiotem rozprawy jest sztuka sakralna, a ściślej rzeźba sakralna w Państwie Zakonu Krzyżackiego.

Autor poddał analizie pruskie Kolegia Apostolskie, które były fenomenem ideowo-artystycznym epoki średniowiecza.

Kolegium Apostolskie tworzył rzeźbiarski zespół przfilarowy lub przyścienny cyklu figur apostołów.

Każdy taki zespół niósł ze sobą konkretną kościelną ideologię i symbolikę.

Znanych jest sześć pruskich Kolegiów Apostolskich w Malborku, Chełmnie, Królewcu, Elblągu i dwa w Brodnicy.

Niestety w wielu przypadkach znane są już tylko z fotografii.

Rozprawa podzielona została na osiem rozdziałów:

  1. Zarys problematyki badawczej
  2. Geneza obrazowa i pierwotna funkcja monumentalnego Kolegium Apostolskiego w obrębie wnętrza świątyni
  3. Kolegium Apostolskie w Malborku w służbie ideologii władzy
  4. Kolegium Apostolskie w katedrze Królewieckiej – między teologią a ostentacją
  5. XIV-wieczne realizacje brodnickie i ich związek z przebudowa kościoła w Malborku
  6. Kolegium Apostolskie w farze chełmińskiej jako przykład nowej semantyki
  7. Monumentalne Kolegium Apostolskie w rzexbie snycerskiej państwa zakonnego na przełomie XIV i XV wieku
  8. Recepcja typu monumentalnego Kolegium Apostolskiego w malarstwie ściennym w Prusach

Całość dopełnia „Katalog rzeźbiarskich zespołów Kolegium Apostolskiego z terenu państwa zakonnego w Prusach”.