Tag Archives: województwo kujawsko-pomorskie

Władysław Kubiak – Ofiary zbrodni katyńskiej spośród mieszkańców województwa pomorskiego (1939 r.) – Kujawsko-Pomorska Lista Katyńska

 

Władysław Kubiak

Ofiary zbrodni katyńskiej spośród mieszkańców województwa pomorskiego (1939 r.)
Kujawsko-Pomorska Lista Katyńska

Wydawca: Włocławskie Towarzystwo Naukowe

Włocławek 2016

Sygnatura SIRr VIb/8-65

Władysław Kubiak jest doktorem nauk historycznych, regionalistą, badającym historię Kujaw Wschodnich.

Pełnił funkcje wojewody włocławskiego i wicemarszałka województwa kujawsko-pomorskiego.

Obecnie jest prorektorem Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku.

Monografia „Ofiary zbrodni katyńskiej spośród mieszkańców województwa pomorskiego (1939 r.)” zawiera listę ofiar zamieszkałych na terenie przedwojennego województwa pomorskiego .

Autor sporządził nie tylko listę ofiar.

W książce znajdują się też krótkie biogramy pomordowanych.

Co najważniejsze została przeprowadzona bardzo szczegółowa analiza socjologiczno-społeczna i zawodowa całej grupy.

Na „Kujawsko-Pomorskiej Liście Katyńskiej” znalazły się zarówno osoby urodzone na Pomorzu i Kujawach, jak i te które tu mieszkały, pracowały, służyły w jednostkach wojskowych i policyjnych, nauczały w szkołach i pracowały w urzędach.

Lista ofiar zbrodni katyńskiej z Pomorza i Kujaw zawiera prawie 2000 nazwisk zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Miednoje.

Analiza społeczno-demograficzna ofiar zbrodni katyńskiej dokonana przez Władysława Kubiaka jest bardzo szczegółowa.

Autor podaje następujące informacje:

  1. liczba ofiar
  2. stopnie wojskowe w II RP
  3. rodzaje i służby Sił Zbrojnych WP
  4. zawód cywilny
  5. zamordowani według roku urodzenia
  6. związani z regionem pomorskim
  7. pochodzenie ofiar z miast i powiatów województwa pomorskiego
  8. służba w byłych armiach zaborczych
  9. udział w wojnach i konfliktach zbrojnych
  10. rodzaj służby wojskowej
  11. wykształcenie wojskowe
  12. stan rodzinny
  13. dzieci
  14. wykształcenie cywilne
  15. pochodzenie oficerów WP z województw i państw
  16. ordery i odznaczenia wojskowe
  17. policjanci według stopni służbowych
  18. pochodzenie policjantów z województw i państw
  19. województwa, w których służyli policjanci we wrześniu 1939
  20. przynależność policjantów do jednostek PP we wrześniu 1939
  21. wykształcenie policyjne
  22. służba policjantów w WP przed objęciem pracy w PP
  23. oficerowie dyplomowani
  24. rodzaje Sił Zbrojnych
  25. funkcjonariusze Straży Granicznej, Więziennej i Żandarmerii zamordowani w Miednoje
  26. Żołnierze innych formacji zbrojnych zamordowani w Miednoje
  27. oficerowie WP, policjanci i osoby cywilne zamordowane w Bykowni

„Olędrzy – Osadnicy znad Wisły. Sąsiedzi bliscy i obcy” – Konferencja Naukowa

belkaniebieska2

29092016

„Olędrzy – Osadnicy znad Wisły. Sąsiedzi bliscy i obcy”

Konferencja Naukowa

Fundacja Ośrodek Inicjatyw Społecznych ANRO w Złotorii
Instytut Historii i Archiwistyki UMK
Muzeum Etnograficzne w Toruniu

22-23 września 2016

Wielka Nieszawka-Mała Nieszawka

 

belkaniebieska2

W dniach 22-23 września 2016 r. odbyła się sesja naukowa Olędrzy – osadnicy znad Wisły. Sąsiedzi bliscy i obcy. Pierwszego dnia obrady odbywały się w CSIR Olender w Wielkiej Nieszawie, drugiego – w Sali Delmajk w Małej Nieszawie.

Konferencję otworzyli organizatorzy sesji – dr Michał Targowski z UMK w Toruniu i Andrzej Pabian z Fundacji OIS ANRO. Słowo wstępne wygłosił oraz obrady poprowadził prof. dr hab. Waldemar Rozynkowski.

Jako pierwszy swój referat przedstawił prof. dr hab. Janusz Małłek. Omówił historię protestantyzmu i katolicyzmu w Prusach Królewskich. Wytłumaczył, skąd tylu olędrów na tym terenie (szczególne znaczenie miała bliskość organizacji form ustrojowych).

Pieter Post, pastor, związany z Uniwersytetem w Amsterdamie, przybliżył słuchaczom współczesne życie mennonitów: rokrocznie urządzają konferencje i spotkania w poszczególnych krajach, wydają czasopismo on-line. Zwrócił uwagę na bardzo dużą różnorodność tego ruchu – odłamy konserwatywne funkcjonują obok niezwykle liberalnych. W niektórych krajach kobiety mogą odprawiać liturgię. Jedne frakcje nie pozwalają na korzystanie ze środków masowego przekazu, są zamknięte na świat zewnętrzny. Obecnie jednak większa część kongregacji mennonickich jest zdecydowanie bardziej otwarta niż dawniej. Chętnie przyjmują w swe szeregi osoby homoseksualne, transpłciowe, traktują wszystkich ludzi jednakowo. Działają na rzecz uchodźców. Kościół mennonicki ma charakter kongregacyjny (nie ma struktury hierarchicznej, lecz demokratyczną). Chrzest dorosłych i teologia pokoju to cechy charakterystyczne anabaptystów mennonickich.

O „Mennonitach nad Dolną Wisłą” mówił kolejny prelegent – Andrzej Pabian. Zaczął od zdefiniowania pojęć „mennonici” (grupa wyznaniowa, która wyodrębniła się w XVI w. z anabaptyzmu) i „olędrzy” (osadnicy lokowani
na obszarze Polski Północnej, Wielkopolski i Mazowsza). Następnie referent omówił cechy charakterystyczne religijności mennonickiej, historię gmin mennonickich w Sosnówce, Mątwach, Chełmnie i Grupie. Zwrócił uwagę, iż zachowały one są odrębność aż do II wojny światowej.

Po dyskusji i przerwie głos zabrał dr Michał Targowski. W wystąpieniu „Pracowici sąsiedzi. Osadnictwo olęderskie nad dolną Wisłą w XVI-XIX w.” jeszcze raz sprecyzował pojęcia, będące kluczowymi dla całego spotkania: menonici to wyznawcy mennonityzmu, Holendrzy – mieszkańcy Holandii, zaś olędrzy (holendrzy)  – grupa ludności wiejskiej. W XVI w. w osadach olęderskich gros stanowili Holendrzy i mennonici, w kolejnych wiekach się to zmieniło. Prelegent omówił prawo olęderskie (postanowienia kontraktów):
1. wolność osobista osadników,
2. samodzielność gospodarcza,
3. użytkowanie ziemi na zasadzie dzierżawy,
4. czynsz pieniężny z małym udziałem lub bez danin i darowizn,
5. wybieralny samorząd wiejski,
6. dodatkowe uprawnienia gmin olęderskich,
7. wolność wyznania.
Olędrzy byli, w przeciwieństwie do polskich chłopów, wolni. Wzorzec gospodarności olęderskiej miał dobry wpływ na polską wieś, stał się dla wielu wzorem organizacji społeczności gminnej.

Johann Driediger  w referacie „Z doliny Wisły na ukraińskie i rosyjskie stepy. O migracji nadwiślańskich mennonitów do Rosji w XVIII-XX w.” opowiedział zgromadzonym o zaproszeniach do osiedlania się wystosowanych do mennonitów przez Katarzynę II w roku 1763 i Aleksandra I w 1801 r. W trakcie wojen Rosja poniosła duże straty w ludziach, poza tym zdobyła sporo ziem niezamieszkanych i chciała te obszary zaludnić, zwłaszcza tak doświadczonymi osadnikami. Olędrzy zaczęli migrować na większą skalę z terenów nadwiślańskich do Rosji dopiero od lat 80. XVIII. Po 1874 r. około jedna trzecia mennonitów wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych i Kanady. Po II wojnie wielu menonitów wyjechało z Rosji do Niemiec.

Antoinette Hazevoet i Hajo Hajonides opowiedzieli o działalności „Menno Simons Center” (organizowanie konferencji, popularyzowanie mennonityzmu, próba integracji menonitów rozsianych na całym świecie), a także o programie „Eumen.net”. Ma on zjednoczyć mennonitów w Europie, dominujące na północy kontynentu organizacje liberalne i konserwatywne na południu. W ramach projektu jego członkowie odbyli podróż po poszczególnych krajach europejskich i zapoznali się z życiem funkcjonujących w nich kongregacji.

belkaniebieska2

Poniżej program całej sesji naukowej:

22 września 2016 r.

9.30-9.50 otwarcie i powitanie gości

9.50-10.10 prof. dr hab. Janusz Małłek, Prusy Królewskie – ojczyzna mennonitów

10.10-10.30 dr Pieter Post, Kim są mennonici?

10.30-10.50 Andrzej Pabian, Mennonici nad Dolną Wisłą

10.50-11.10 dyskusja

11.30-11.50 dr Michał Targowski, Pracowici sąsiedzi. Osadnictwo olęderskie nad dolną Wisłą w XVI-XIX w.

11.50-12.10 Johann Driediger, Z doliny Wisły na ukraińskie i rosyjskie stepy. O migracji nadwiślańskich mennonitów do Rosji w XVIII-XX w.

12.10-12.30 Antoinette Hazevoet, Hajo Hajonides, Mennonici we współczesnej Europie w perspektywie projektów Menno Simons Center

12.30-12.50 dyskusja

12.50-13.45 spotkanie fakultatywne (w przerwie obiadowej)

13.45-15.00 zwiedzanie Olęderskiego Parku Etnograficznego w Wielkiej Nieszawce

15.00-15.20 dr hab. Jarosław Dumanowski, prof. UMK, Protestantyzm, kuchnia i ser. Kuchnia holenderska w XVI-XVII w.

15.20-15.40 Anna Maślak, Wybrane zagadnienia architektury olęderskiej Doliny Dolnej Wisły

15.40-16.00 Jarosław Pawlikowski, Olędrzy i mennonici w Wielkiej Nieszawce i okolicach

16.00-16.20 dyskusja

16.20-16.50 Aleksandra Paprot, Oswojeni, czy nadal obcy? Mennonici w oczach współczesnych mieszkańców Żuław i Powiśla

16.50-17.10 Łukasz Kępski, Tradycje olęderskie i mennonickie w działalności Żuławskiego Parku Historycznego i Klubu Nowodworskiego

17.10-17.30 Ewa Tyczyńska, Olęderska wieś po sąsiedzku. Projekt i realizacja skansenu w Wielkiej Nieszawce

17.30-17.50 Michał P. Wiśniewski, Cmentarze dawnych wsi olęderskich w dolinie Wisły w województwie kujawsko-pomorskim. Stan zachowania i działania ratunkowe

17.50-18.00 podsumowanie i zamknięcie sesji

18.00-19.00 pokaz filmu o mennonitach

23 września 2016 r.

15.30-16.00 przedstawienie teatralne pt. Módl się i pracuj – God met ons na podstawie Wilkierza Wielkiej Nieszawki z 1771 r. w wykonaniu Teatru Janek Wędrowniczek (reż. Izabela Płaczkiewicz)

16.00-16.30 spotkanie ekumeniczne w kościele pomennonickim w Małej Nieszawce

16.30-16.50 dr Aleksandra Kleśta–Nawrocka, Smak historii i pamięci. Opowieść o kreacji i próbach rekonstrukcji mennonickich specjałów

16.50-17.30 panel dyskusyjny

17.30-19.00 Degustacja potraw opartych na tradycji kulinarnej osadników olęderskich (w czasie spotkania część artystyczna)

belkaniebieska2