Tag Archives: wspomnienia

Previous Page · Next Page

Władysław Kuligowski – Z okruchów życia : wspomnienia z lat 1918, 1939-1945

 

Władysław Kuligowski

Z okruchów życia
Wspomnienia z lat 1918, 1939-1945

Opracował i wstępem opatrzył Michał Raczkowski

Wydawca: WEiW Verbum

Brodnica 2018

Sygnatura SIRr XXXIIc/15

Wspomnienia zyskują coraz większe uznanie w badaniach historycznych nad dziejami XX wieku.

Osobiste świadectwa świadków pozwalają otworzyć codzienną rzeczywistość.

Władysław Kuligowski urodził się w 1909 roku w Kaczawce (gm. Lubień Kujawski).

Kształcił się między innymi w prywatnej szkole Emmy Otylii Keller w Chodeczu, w której przerabiano program 8-klasowego gimnazjum humanistycznego.

Władysław Kuligowski swoje wspomnienia z czasu nauki opisał w książce „Szkoła pani Keller : z zapisków ucznia”.

Przed wojną był nauczycielem.

W 1939 roku został aresztowany przez Niemców z Selbstschutzu.

Po opuszczeniu więzienia przeniósł się wraz z rodziną na Podkarpacie.

W czasie okupacji organizował tajne nauczanie.

Był żołnierzem Batalionów Chłopskich.

Po wojnie powrócił na Kujawy i do zawodu nauczyciela.

Był kierownikiem szkoły Podstawowej w Górsku koło Torunia w latach 1953-1969.

Zmarł w 1981 roku w Toruniu.

Władysław Kuligowski w książce „Z okruchów życia : wspomnienia z lat 1918, 1939-1945” opisał radosne dni odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918 roku widziane oczami mieszkańców Chodecza.

Kolejne rozdziały wspomnień poświęcone są pobytowi w hitlerowskim więzieniu, działalności w ruchu oporu, organizacji tajnego nauczania, wyzwoleniu.

Wspomina również jeńca angielskiego, którego ukrywał przez pewien czas.

Maria Daniel – Wspomnienia z czasu wojny 1939-1945 : Bydgoszcz – Horodło – Grudziądz

Maria Daniel

Wspomnienia z czasu wojny 1939-1945
Bydgoszcz – Horodło – Grudziądz

Wstęp i opracowanie Aleksandra Burdziej

Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Towarzystwo Naukowe W Toruniu

Toruń 2017

Sygnatura SIRr  VIb/8-68

II wojna światowa odcisnęła swoje piętno na milionach polskich rodzin.

Prawda o niej opiera się na osobistych świadectwach świadków i ofiar.

Ich wspomnienia są dziś ważniejsze nawet od prac historyków, bazujących na archiwalnych dokumentach.

Wspomnienia Marii Daniel (rocznik 1928) są szczególnie interesujące.

Była ona córką kapitana Wojska Polskiego Feliksa Kocińskiego.

Dzieciństwo spędziła na kresach, a krótko przed wybuchem wojny przeprowadziła się do Bydgoszczy.

Przedstawiła ona dramatyczny obraz ucieczki rodzin oficerskich na Wschód we wrześniu 1939 roku.

Tam rodziny uciekające przed Niemcami stały się obiektem napaści ze strony Związku Radzieckiego.

Maria Daniel opisała powrót do rodzinnego Grudziądza i spędzone w tym mieście koszmarne lata niemieckiej okupacji.

Poznajemy życie codzienne polskiej ludności na okupowanym przez Niemców Pomorzu w latach 1939-1945.

Maria Daniel była świadkiem zaciekłych sześciodniowych walk o Twierdzę Grudziądz i jej kapitulacji w 1945 roku.

Swoje wspomnienia wojenne uzupełnia o „Epilog”, w którym opisuje trudny los rodzin przedwojennych oficerów w Polsce Ludowej.

Wspomnienia kończy na 1952 roku.

Maria Daniel spisała swe wspomnienia z dystansu kilkudziesięciu lat – dopiero w latach 1998-2016.

Są jednak napisane niezwykle żywo, barwnie, z dużym ładunkiem emocji, dbałością o oddanie szczegółów i detali.

Wspomnienia Marii Daniel opracowała i przygotowała do druku jej wnuczka Aleksandra Burdziej.

Michał E. Staśkiewicz – Bez kolorów i egzaltacji : wspomnienia animatora kultury w Piotrkowie Trybunalskim, na Śląsku i w Toruniu

 

Michał E. Staśkiewicz

Bez kolorów i egzaltacji : wspomnienia animatora kultury w Piotrkowie Trybunalskim, na Śląsku i w Toruniu

Wydawca: Towarzystwo Miłośników Torunia

Toruń 2016

Sygnatura SIRr XXXIIc/14

Michał Eustachiusz Staśkiewicz urodził się w Piotrkowie Trybunalskim.

Tam założył swój pierwszy Teatr Publicystyczny.

Przez wiele lat pracował jako animator kultury w Katowicach, Zabrzu, Bytomiu, Siemianowicach Śląskich, Dąbrowie Górniczej i Będzinie.

Na Śląsku założył i kierował Teatrem Forum.

Jako reżyser teatralny przygotował ponad 100 premier.

Byl również redaktorem miesięcznika teatralnego „Scena”.

Od 1985 roku swoje losy związał z Toruniem.

Na szczęście przed śmiercią zdołał jeszcze wydać swoje wspomnienia.

Książka podzielona jest na trzy części:

I . Wieża Ciśnień (1941-1968)

II. Pierońskie życie (1968-1985)

III. Pod Krzywa Wieżą (1985-2015)

Ostatnia część to bardzo ciekawa opowieść o Toruniu, o fenomenie miasta, o życiu kulturalnym i środowisku artystycznym.

Michał Staśkiewicz rozpoczął pracę w Miejskim Domu Kultury „Centrum” na ul. Podmurnej.

W 1988 roku zorganizował w Getyndze koncert „Głos pokoju znad Wisły” z udziałem toruńskich artystów reprezentujących rozmaite style muzyczne.

Po 1989 roku kierował Wydziałem Kultury, Turystyki i Sportu w Urzędzie Miasta Torunia.

Oddał olbrzymie zasługi w odnowieniu i uruchomienie Dworu Artusa.

W odpowiedzi na jego propozycje Getynga i Toruń ufundowały  Nagrodę Literacką Miast Partnerskich im. Samuela Bogumiła Lindego.

Był również pomysłodawcą i dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Gwiazd „FORTE piano” organizowanego od 2008 roku w Centrum Kultury Dwór Artusa.

Jego największym osiągnięciem było stworzenie Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego, który od 2007 roku co trzy lata odbywa się w Toruniu.

W 2009 roku został uhonorowany medalem „Thorunium”.