Tag Archives: Wyszogród

Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego – Tom III

Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego

Tom III

Zbiór studiów pod redakcją Dariusza Karczewskiego i Magdaleny Wilczek-Karczewskiej

Wydawca: Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział Inowrocław. Koło Strzelno

Strzelno-Kruszwica 2015

Sygnatura SIRr VIb/1-39t.3

Od 2006 roku działa w Strzelnie koło Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Historycy i pasjonaci historii zajmują się badaniem i upowszechnianiem dziejów Strzelna, Kruszwicy, Mogilna, Gąsawy

Organizują prelekcje, sesje naukowe i wystawy.

Dzięki ich zaangażowaniu kontynuowane jest wydawanie zbioru studiów pod tytułem „Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego”.

Do współpracy z wydawnictwem wciągnięto środowiska naukowe z Bydgoszczy, Inowrocławia, Poznania, Strzelna, Zielonej Góry.

Trzeci tom cyklu zawiera 9 artykułów naukowych:

1. Dariusz Karczewski, Stan badań i zasób źródłowy do dziejów Kruszwicy i Kujaw Nadgoplańskich (do końca XVIII wieku)

2. Dariusz Kurzawa – Patrocinia średniowiecznych kościołów w Kruszwicy

3. Joanna Karczewska – Rody rycerskie w okolicy Kruszwicy i ich majątki w późnym średniowieczu

4. Janusz Bieniak – Urzędnicy kruszwiccy w średniowieczu

5. Jacek Bojarski, Marcin Weinkauf – Próba lokalizacji kościoła św. Marii Magdaleny w Wyszogrodzie w świetle najnowszych badań archeologicznych

6. Marcin Woźniak – Szesnastowieczne kafle z murów kościoła pw. św. Mateusza w Gębicach na Kujawach

7. Marcin Danielewski – Fotografie z 1887 roku jako źródło ikonograficzne do badań nad romańską architekturą sakralną Strzelna

8. Paweł Politowski – Losy prof. Zygmunta Wyskota-Zakrzewskiego w czasie II wojny światowej w świetle jego korespondencji

9. Jacek Sech – Przeciwko nowej władzy. Przyczynek do strzeleńskiego epizodu działań oddziału „Wichury”.

Powiązane wpisy:

Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego – Tom I

Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego – Tom II

Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego – Tom III

Jerzy Sperka – Władysław książę opolski, wieluński, kujawski, dobrzyński, Pan Rusi, Palatyn Węgier i Namiestnik Polski

Przedstawiamy kolejną nowość w księgozbiorze regionalnym
Działu Informacyjno – Bibliograficznego.

Jerzy Sperka

Władysław
książę opolski, wieluński,
kujawski, dobrzyński,
Pan Rusi, Palatyn Węgier
i Namiestnik Polski
(1326/1330 – 8 lub 18 maja 1401)

Wydawnictwo AVALON T. Janowski http://www.avalon.pl/
Projekt okładki: Iwona Weiman
Kraków 2012
Sygnatura SIRr IIIB/Władysław

 

Jerzy Sperka, profesor Uniwersytetu Śląskiego, jest wybitnym mediewistą, heraldykiem i genealogiem specjalizującym się w dziejach Polski, Ślaska i Rusi Czerwonej XIV-XV wieku, autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych, monografii i książek popularnonaukowych.

Praca poświęcona Władysławowi Opolczykowi, dystansuje się od ciągnącej się za księciem czarnej legendy zdrajcy, na której zaważyły jego fatalne decyzje w ostatnich latach życia.

 

 

Legenda ta przyczyniła się nawet do deprecjonowania faktu ufundowania przez księcia  klasztoru na Jasnej Górze i sprowadzenia ikony Najświętszej Maryi Panny do Częstochowy.

Z regionem kujawsko – pomorskim Władysław Opolczyk jest związany poprzez fakt otrzymania, już zresztą u schyłku swego bogatego życia, od króla Ludwika Węgierskiego w lenno Kujaw inowrocławskich i ziemi dobrzyńskiej w 1378 roku.

Jego wielkim błędem było oddanie w 1391 roku w zastaw Zakonowi Krzyżackiemu Złotorii, położonej u zbiegu Wisły i Drwęcy, a rok później całej ziemi dobrzyńskiej, co doprowadziło do wojen z Władysławem Jagiełłą i ruiny księcia.

Jako gospodarz Kujaw odznaczył się odbudową Wyszogrodu zniszczonego pół wieku wcześniej przez Krzyżaków.
Władysław Opolczyk lokował miasto na prawie chełmińskim w 1382 roku w miejscu, które dziś stanowi centrum Fordonu.
Miasto otrzymało prawo składu i prawo poboru cła rzecznego na Wiśle.

Władysław Opolczyk nie jest na pewno postacią jednoznaczną.
Zrobił wspaniałą karierę na węgierskim dworze u boku Ludwika Andegaweńskiego.
Dostąpił najwyższych zaszczytów na Węgrzech, Rusi i Polsce.

Jego życie to pasjonująca historia, która doczekała się równie świetnej monografii.

Książę uzupełniają:
– itinerarium Władysława Opolczyka (dziennik podróży księcia)
– tablice genealogiczne
– bibliografia
– ilustracje
– mapy
– indeks osobowy i geograficzny