Tag Archives: zabór pruski

Next Page

Szkółka Narodowa – Szkoła Narodowa – najstarsze czasopismo polskie na Pomorzu

 

Szkółka Narodowa

Chełmno 1848-1849

 

Szkoła Narodowa

Chełmno 1849-1850

Wiosna Ludów 1848 roku przyniosła mieszkańcom Królestwa Prus krótki okres liberalnej swobody.

Zniesiono wówczas cenzurę prewencyjną i system koncesyjny.

Wybuchło ożywienie patriotyczne wśród Polaków na Pomorzu.

Z inicjatywy ks. Antoniego Knasta i ks. Jana Bartoszkiewicza rozpoczęto wydawanie tygodnika „Szkółka Narodowa”.

Pierwszy numer ukazał się z datą 2 lipca 1848 r.

Był to dzień odpustu Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny.

 

Czasopismo było najpierw drukowane w drukarni Wilhelma Teodora Lohde, a od wiosny 1849 w drukarni Józefa Gółkowskiego.

5 kwietna 1849 roku „Szkółka Narodowa” zmieniła tytuł na „Szkoła Narodowa”.

Ostatni jej numer ukazał się z datą 27 czerwca 1850 roku.

Pismo wychodziło początkowo w każdy piątek, później w każdy czwartek.

 

 

 

Redaktorem „Szkółki Narodowej” był jej założyciel ksiądz licencjat Antoni Knast – Wielkopolanin z pochodzenia.

Był on również nauczycielem religii w miejscowym chełmińskim gimnazjum.

Jego zasługą było uzyskanie zezwolenia władz pruskich na naukę języka polskiego oraz na posługiwanie się językiem polskim na lekcjach religii.

Kierował czasopismem, nawet gdy formalnie musiał zrezygnować z działalności dziennikarskiej wskutek zakazu ze strony władz kościelnych.

 

 

Od 23 sierpnia 1849 roku formalnie funkcję redaktora tygodnika zaczął sprawować Józef Gółkowski.

Józef Gółkowski był też wydawcą i drukarzem „Szkoły Narodowej”.

Współpracował z pismem ks. Jan  Bartoszkiewicz (proboszcz chełmiński), Julian Prejs oraz Ignacy Łyskowski.

Większość artykułów nie była podpisana.

Pismo było przeznaczone dla ludności polskiej z terenów Pomorza Gdańskiego (prowincja Prusy Zachodnie).

 

Redakcji zależało na pozyskaniu czytelnika ludowego – mieszczan i chłopów.

Rozbudzano świadomość narodową i odrębność językową wśród szerokich rzesz Polaków.

Redakcja współpracowała ściśle z „Ligą Polską” – organizacją skupiająca Polaków z terenu zaboru pruskiego w okresie Wiosny Ludów.

Opowiadano się za legalizmem działań – uznano, że petycje i uchwały będą najlepszymi środkami walki narodowej.

 

 

Każdy numer liczył co najmniej cztery strony, ale bardzo często dołączano dodatki.

Numeracja stron była ciągła przez cały rok.

Tygodnik był profesjonalnie redagowany.

Zamieszczał dużo korespondencji z różnych miejscowości Pomorza.

Drukowano artykuły polityczne, sprawozdania parlamentarne, informacje o działalności stowarzyszeń, petycje, listy otwarte, polemiki.

Bardzo ważne miejsce zajmowały artykuły o treści religijnej.

 

Co więcej „Szkółka Narodowa” publikowała również powieści w odcinkach.

Represje ze strony władz pruskich doprowadziły w końcu do upadku pisma.

Władze zakazały poczcie rozsyłania „Szkoły Narodowej”.

Odmowa rozsyłania była równoznaczna z zakazem ukazywania się.

Abonament pocztowy stanowił wówczas podstawę kolportażu każdej gazety.

Książnica Kopernikańska w Toruniu posiada w swych zbiorach czasopismo Szkółka Narodowa / Szkoła Narodowa.

Czasopismo z oryginału (sygnatura WF 3880) zostało zmikrofilmowane (sygnatura mikrofilmu M 1013).

Na mikrofilmie znajduje się:

Szkółka Narodowa – rok 1848 – Nr 1 – Nr 27 – strony 1-140

Pierwszy numer z datą 2 lipca 1848

Szkółka Narodowa – rok 1849 – Nr 1 – Nr 13 – strony 1-86

5 kwietnia nastąpiła zmiana tytułu na „Szkoła Narodowa”.

Szkoła Narodowa – rok 1849 – Nr 1 – Nr 39 – strony 87-296

Szkoła Narodowa – rok 1850 – Nr 14 – Nr 26 – strony 53-108

Ostatni numer z datą 27 czerwca 1850

Niestety nie posiadamy w naszych zbiorach numerów 1-13 Szkoły Narodowej z 1850 roku.

Tadeusz Cieślak

Z dziejów prasy pomorskiej na Pomorzu Gdańskim w okresie zaboru pruskiego

Gdańsk 1964

Sygnatura SIRr XXXVd/1

 

Jacek Banach

Prasa polska Prus Zachodnich w latach 1848-1914

Gdańsk 1999

Sygnatura SIRr XXXVd/22

 

ks. Alfons Mańkowski

Dzieje drukarstwa i piśmiennictwa polskiego w Prusiech Zachodnich – Część II. Chełmno

Roczniki Towarzystwa naukowego w Toruniu, tom XIV, s. 49-101

Sygnatura SIRr II/1-R.13-15

 

Szczepan Wierzchoslawski

Od upadku polski do odzyskania niepodległości 1795-1920

W: Dzieje Chełmna. Zarys monograficzny
wydanie II zmienione
s. 197-280

Sygnatura SIRr VIII/C-1b

ks. Stanisław Kujot (1845-1914) – pleban w Grzybnie – najwybitniejszy z działaczy Towarzystwa Naukowego w Toruniu

Stanisław Kujot urodził się 13 listopada 1845 roku w Kiełpinie pod Tucholą.

Jego ojciec był nauczycielem.

Ukończył gimnazjum w Chełmnie.

Studiował na uniwersytetach w Münster i Berlinie oraz w seminarium duchownym w Pelplinie teologię, filologię, historię i filozofię.

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1870 roku.

 

 

Ks. dr Stanisław Kujot ; Fotograwura Drukarni i Księgarni św. Wojciecha w Poznaniu ; Nadbitka: ks. P. Czaplewski, Ks. Stanisław Kujot, Zapiski Towarzystwa Naukowego w Toruniu 1914/1915, T III, Nr 4 i 5 ; Sygnatura 206905

 

W latach 1872-1893 był nauczycielem historii w gimnazjum biskupim w Pelplinie, zwanym Collegium Marianum.

Wykształcił 700 uczniów.

W okresie pelplińskim parał się między innymi twórczością literacką.

 

 

 

 

 

 

 

Był autorem kilku powieści:

  • Głowa św. Barbary. Powieść z przeszłości Pomorza
  • Pierwsze nawrócenie Prusaków. Powieść z XIII wieku
  • Ojciec Grzegórz czyli obrona Pucka 1655/56
  • Kręte drogi czyli historya młodzieńca zbłąkanego
  • Kto winien? Obrazek z naszych czasów
  • Ze zdrowego pnia. Powieść z naszej biedy

 

W 1893 roku ks. Stanisław Kujot został proboszczem parafii w Grzybnie (pow. chełmiński, gm. Unisław).

Był już wówczas bardzo schorowany.

40 lat walczył z gruźlicą płuc.

W Grzybnie spędził resztę swojego życia.

Ze względu na stan zdrowia praktycznie nie opuszczał budynku plebani w Grzybnie.

Nie mógł nawet mówić –  porozumiewał się z odwiedzającymi go gośćmi pisząc.

Pisywał za to kilka listów dziennie.

Przez całe życie napisał kilkanaście tysięcy listów.

 

 

Rocznik Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Tom 20

 

Był to za to najowocniejszy naukowo okres jego życia.

W 1897 roku został też prezesem Towarzystwa Naukowego w Toruniu.

Reaktywował on działalność Towarzystwa, która zamarła zupełnie po 1884 roku.

Nieformalną siedzibą Towarzystwa stało się wówczas Grzybno.

Dzięki niemu wznowiono wydawanie „Roczników TNT” oraz zaczęto wydawać „Fontes TNT” i „Zapiski TNT”.

 

 

 

Znacznie wzrosła liczba członków Towarzystwa Naukowego w Toruniu, którego trzon stanowili duchowni z terenu całego Pomorza.

Było ich 300 księży na ogólna liczbę 500 członków TNT.

Rocznik Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Tom 9

 

Ks. Stanisław Kujot jednocześnie prowadził badania naukowe nad dziejami Prus Królewskich, stając się najwybitniejszym na ziemiach polskich specjalistą w tym zakresie.

Jego dorobek naukowy obejmuje kilka tysięcy stron monografii, rozpraw, artykułów, recenzji i wydawnictw źródłowych.

 

 

 

 

 

 

 

Jego najwybitniejsze dzieła to:

— Dzieje Prus Królewskich
— Kto założył parafie w dzisiejszej diecezji chełmińskiej? Studium historyczne
— Rok 1410. Wojna
— Margrabiowie brandenburscy w dziejach Pomorza za ks. Mestwina II
— O majątkach biskupich na Pomorzu
— Sprawa toruńska z r. 1724

 

Rocznik Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Tom 17

 

W 1900 roku Uniwersytet Jagielloński nadał mu doktorat honoris causa.

Ks. Stanisław Kujot zmarł 5 grudnia 1914 r. w Grzybnie i na tamtejszym cmentarzu został pochowany.

Prywatny księgozbiór ks. Stanisława Kujota liczący około 900 woluminów znajduje się dziś w Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu (sygnatury XK 1 – XK 812).

Kazimierz Jasiński

Stanisław Kujot 1845-1914

W: Działacze Towarzystwa Naukowego w Toruniu 1875-1975
Tom I – s. 85-179

Sygnatura SIRr XXXb/3t.1

 

Bożena Osmólska-Piskorska

Hasło: Kujot Stanisław Leopold

Polski Słownik Biograficzny
Tom XVI – zeszyt 68 – s. 114-115

Sygnatura SIRi XVIa/1-t.16

 

ks. Paweł Czaplewski

Ś.p. ks Stanisław Kujot

Zapiski Towarzystwa Naukowego w Toruniu
Tom III – nr 4 i 5 – s. 49-72

Sygnatura SIRr II/3-1914-1922

 

Kazimierz Jasiński

Stanisław Kujot (1845-1914)

W: Wybitni ludzie dawnego Torunia
s. 237-242

Sygnatura SIRr IIIA/3a

 

Kazimierz Jasiński

Testamenty księdza Stanisława Kujota z lat 1902-1914

Zapiski Historyczne
Tom 61 – rok 1996 – zeszyt 1 – s. 95-107

Sygnatura SIRr II/3-1996a

 

Kazimierz Jasiński

Rola ks. Stanisława Kujota w upowszechnianiu wiedzy o polskości Pomorza Gdańskiego i ziemi chełmińskiej

W: Prace wybrane z nauk pomocniczych historii
s. 380-416

Sygnatura MAG 250211

Ernst Lambeck (1814-1892) – toruński drukarz i wydawca

Ernest Lambeck urodził się 12 listopada 1814 roku w Górsku koło Torunia.

Jego ojciec był ewangelickim pastorem, a dziadek generałem armii bawarskiej.

Uczęszczał do gimnazjum w Toruniu i Norymberdze.

W 1840 roku otworzył w Toruniu księgarnię.

Działała przy niej również wypożyczalnia książek.

 

W 1845 roku nabył od władz miasta Drukarnię Rady Miasta Torunia.

Drukarnia miała swoją siedzibę przy ul. Piekary 37/39.

Wydawał zarówno książki niemieckie jak i polskie.

Drukował czasopisma, kalendarze, modlitewniki, śpiewniki, podręczniki i powieści.

W 1858 roku wydał „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza.

Było to pierwsze nieocenzurowane wydanie na ziemiach polskich.

Niestety przedsięwzięcie to okazało się klapą handlową.

Opinia publiczna przyjęła wydanie Lambecka chłodno, gdyż dokonało się z pominięciem praw rodziny i spadkobierców Adama Mickiewicza oraz nabywcy praw wydawniczych warszawskiego księgarza Samuela Henryka Merzbacha.

Lwowski „Dziennik Literacki” (1859, nr 1, s. 12) wręcz wrogo odniósł się do toruńskiego wydawcy.

„W Toruniu księgarz Ernest Lambeck ogłosił przedruk wszystkich Dzieł Mickiewicza i zaczął od Pana Tadeusza we dwóch tomach, bez względu, ze prawo wydawnictwa ich nabył za znaczna sumę pan Merzbach w Warszawie, od dzieci wieszcza. Podobna spekulacja księgarska grzecznie nazywa się kontrfazonem,   kontrafakcją, po polsku zaś bez ogródek kradzieżą i karygodnym złodziejstwem, w którem spodziewamy się, że nikt nie zechce brać udziału, ani żaden księgarz polski przez sprzedawanie, ani nikt z polskiej publiczności przez kupno przedruku za wysoką cenę, gdyż dwa pierwsze tomy sprzedaje po złotych piętnaście .”

Nakład próbowano sprzedać później w ramach wydań z 1865 i 1878 roku.

Adam Mickiewicz

Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie
Historia szlachecka z r. 1811 – 1812
we dwunastu księgach wierszem

Drugie, tanie wydanie
Nakładem i drukiem Ernsta Lambecka
Toruń 1865

Sygnatura Cimelia MAG  53544

 

Adam Mickiewicz

Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie
historia szlachecka z roku 1811 i 1812
we dwunastu księgach wierszem

Drugie, tanie wydanie
Drukiem i nakładem Ernst Lambeck
Toruń 1878

Sygnatura MAG 50010, MAG 175398

 

Wielką popularność zdobyły za to kalendarze polskie wydawane przez Lambecka:

  • Toruński kalendarz katolicko-polski dla Prus Zachodnich, W. Ks. Poznańskiego i Szląska
  • Kalendarz ewangelicko – polski dla Mazur, Szląska i dla Kaszubów

 

Toruński kalendarz katolicko-polski
dla Prus Zachodnich, W. Ks. Poznańskiego i Szląska

na rok zwyczajny 1879

Nakładem i drukiem księgarni Ernesta Lambecka

w Toruniu

Sygnatura WF 343

 

 

Kalendarz ewangelicko – polski
dla Mazur, Szląska i dla Kaszubów

na rok zwyczajny 1886

Nakładem i drukiem księgarni Ernesta Lambecka

w Toruniu

Sygnatura WF 2280

 

 

Wiele razy wznawiany był również wydawany u Lambecka śpiewnik „Zbiór pieśni dla dzieci” opracowany przez Teodora Kiewicza.

 

Thorner Zaitung, Sygnatura KM_01410

Ernst Lambeck wydawał również od 1867 roku poczytny toruński dziennik „Thorner Zeitung”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Drukował książki pisane przez profesorów toruńskiego gimnazjum oraz prace członków niemieckiego towarzystwa naukowego „Coppernicus-Verein für Wissenschaft und Kunst zu Thorn”

 

– Sygnatura MAG 34853

Działalność wydawniczą drukarni Lambecka dokumentuje wydany przez niego katalog publikacji z lat 1840-1890 – „Verlags-Katalog von Ernst Lambeck : Verlags-Buchhandlung in Thorn vom 15. Mai 1840 bis 15. Mai 1890”.

Katalog dzieli całą produkcje drukarni na cztery podstawowe działy:

– Deutscher Verlag – wydawnictwa niemieckie
– Musikalien – muzykalia
– Ansichten und Karten – widoki i mapy
– Polnischer Verlag – wydawnictwa polskie

 

 

 

 

Wymieniono w nim aż 64 pozycje w języku polskim:

  1. Abecadło nowe czyli książeczka początkowego czytania z obrazkami kolorowanemi
  2. Gąsiorowski Antoni Alojzy – Bigos wszechnica Polska
  3. Chociszewski Józef – Listownik
  4. Chrześcijańskie błogosławieństwo domowe
  5. Czerski – Moje usprawiedliwienie się, względem odstępu od rzymsko-nadwornego kościoła
  6. Czerski, Zsatkowicz – Katechizm nauk apostolsko-katolickiej Wiary
  7. Czy mówisz po polsku?
  8. Dąbek Felix – Jego życie, sprawa i wyrok sadu przysięgłego
  9. Dambrowski Samuel – Kazania albo Wykłady Porządne świętych ewangelii niedzielnych przez cały rok
  10. Elementarz nowy polski z obrazkami kolorowanemi
  11. Elementarzyk polski z obrazkami malowanemi
  12. Gąsiorowski Antoni – Chowanna duchowna
  13. Gąsiorowski Antoni – Elementarz polski
  14. Gorzkie żale, czyli Nabożeństwo Passyjne
  15. Gra towarzyska w pytaniach i odpowiedziach
  16. Gramatyka Niemiecka dla Polaków
  17. Gregorowicz M. – Serdeczne Modły czyli Nabożeństwo prawowiernych Katolików
  18. Grodzki A. – Książeczka do Nabożeństwa
  19. Schmid Christoph – Jaskinia Beatusa. Powieść dla wszystkich czytelników szlachetnie myślących, zwłaszcza dla Młodzieży
  20. Kalendarzyk Sjerp-Polaczka, Katolicko-Polski (1860-1877)
  21. Kalendarz Toruński, Katolicko-Polski dla Prus Zachodnich, Wielk. Księs. Pozn. i Szlązka (1878-1891)
  22. Kalendarz narodowy, Ewangielicki, religijno-patryotyczny. Prawdziwy Prusak (1855-1866)
  23. Kalendarz ewangielicko-polski dla Mazur, Szląska i Kaszubów (1886-1890)
  24. Schmid Christoph – Kaplica w lesie i Gołąbek, dwie powieści moralne dla dzieci
  25. Karawika, czyli modlitwy podczas cholery
  26. Gąsiorowski Antoni – Katolik prawdziwy, czyli zbiór modlitw dla pobożnych katolików
  27. Kiewicz Teodor – Zbiór Pieśni dla szkół polskich
  28. Kilka słów jeszcze o oczynszowaniu włościan w królestwie polskiem
  29. Kilka uwag nad zadaniami racyonalnej politiki narodowej w chwili obecnej
  30. Kometa i zagubienie ziemi naszej w dzień 13 Czerwca 1857
  31. Kl. Teofil – Kopciuszek dla grzecznych dzieci
  32. Kuchnia polska, niezbędny podręcznik dla kucharzy i gospodyń
  33. Muray C.A. – Kwiat Preryi miedzy Indyjczykami
  34. Laski Teodor – Waleczni Prussacy, ich rycerska odwaga i zwycięstwo w krwawych bitwach przeciw Austryakom i niemieckim związkowym krajom
  35. Schmid Christoph – Lekarz cudowny i Starzec z gór. Dwie powieści
  36. Lekarz domowy to jest łatwy sposób leczenia francuską wódką z solą
  37. Listy miłosne z dołączeniem rozmaitych pamiątkowych wierszyków
  38. Litania dla Bractwa świętego Dzieciństwa Jezusowego
  39. Prejs Julian – Matka Najświętsza Chełmnieńska, czyli oswobodzenie Chełmna
  40. Medalik cudowny, 1832go roku w Paryżu wybity, również historya, opis icuda jego
  41. Memento Mori to jest Pamiętaj na śmierć! Książka zawierająca Nabożeństwo do świętej Barbary
  42. Mickiewicz Adam – Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie
  43. Modlitwa do Najświętszej Panny Maryi w teraźniejszych Potrzebach naszych
  44. Modlitwy Missyjne
  45. Nabożeństwo za dusze zmarłych
  46. Jais Egidyusz – Nauki i modlitwy dla dzieci dorosłych mogące służyć skutecznie
  47. Ojciec kapucyn, czyli zwycięstwo wiary i miłości
  48. Schmid Christoph – Owoce dobrego wychowania, czyli dobre dzieci
  49. Pieśni mszalne, Nieszporne i inne nabożne do chwały Boskiej służące dla Chrześcijan Katolickich
  50. Preuss – Książka do uczenia się biblijnych historyi dla szkół elementarnych
  51. Sennik, czyli wróżenie ze snów na przeszło 1800 przypadków służące
  52. Schmid Christoph – Starzec z gór powieść dla dzieci
  53. Sznee – Dzierżawca początkujący, jako według postępu rolnictwa opracowanie
  54. Tomasz a Kempis – O Naśladowaniu Chrystusa
  55. Tomicki S. – Książka do Nabożeństwa dla Młodzieży Katolickiej
  56. Trzy powieści pięknej treści
  57. Woike – Dwa razy czterdzieści i ośm Biblijnych Historyi
  58. Wykaz przyjęcia do Bractwa trzeźwości, pod opieką Najświętszej Maryi Panny Gromnicznej od Ojca św. Piusa IX założonego
  59. Wyznanie wiary apostolsko-katolickiej przyjęte od apostolsko-katolickiej gminy w Toruniu
  60. Gąsiorowski Antoni – Wzory. Nowe polskie, do pisania szkolne systematyczne kalegrafijne
  61. Zbieranka katolicko-polska
  62. Zbiór pieśni kościelnych dla użytku szkół polsko-katolickich elementarnych
  63. Zbiór powinszowań. Najnowszy, polskich i francuskich na wszystkie uroczystości familijne
  64. Zschokke Henryk – Precz z gorzałką. Powieść pouczająca dla przestrogi wszystkich stanów i każdego wieku

Ernst Lambeck w 1890 roku otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Torunia.

Był z ducha liberałem i odcinał się od antypolskiej polityki władz pruskich.

Z tego powodu stanął nawet przed sądem w 1882 roku.

Zmarł 9 czerwca 1892 roku w Toruniu.

Jego syn Walter został księgarzem, a syn Max prowadził dalej drukarnię aż do 1903 roku.

Andrzej Bukowski

Lambeck Ernest (hasło)

Polski Słownik Biograficzny
Tom XVI, zeszyt 70, str. 422

Sygnatura SIRi XVIa/1-t.16

 

Pan Tadeusz w studwudziestą rocznicę wydania toruńskiego

Scenariusz i oprac. wystawy: Janina Huppenthal
Wstęp: Alojzy Tujakowski
Toruń 1980

Sygnatura SIRr XXXVa/18

 

Janina Huppenthal

Ernest Lambeck (1814-1892) księgarz, drukarz i wydawca

W: Wybitni ludzie dawnego Torunia
Toruń 1982

Sygnatura SIRr IIIA/3a

 

Alojzy Tujakowski

Z dziejów drukarstwa i piśmiennictwa na Pomorzu
400 lat drukarstwa w Toruniu 1569-1969

Toruń 1970

Sygnatura SIRr XXXVe/9

 

Verlags-Katalog von Ernst Lambeck,
Verlags-Buchhandlung in Thorn
vom 15. Mai 1840 bis 15. Mai 1890

Thorn 1890

Sygnatura MAG 34853

 

Tadeusz Zakrzewski

Lambeck Ernst Georg Maximilian (hasło)

W: Toruński Słownik Biograficzny
Tom I, str. 147-149

Sygnatura IIIA/12t.1

 

Władysław Andrzej Kempa

Zasłużony księgarz czy korsarz wydawniczy?

Księgarz
1958, nr 21/22, s. 416

Sygnatura MAG 04508-1958

 

Piotr Grążawski

Dzielny drukarz Lambeck
Z historii naszej kamienicy

Toruński Informator Solidarności
2002, nr 4, s. 9-10

Sygnatura MAG 06151-2002