Tag Archives: ziemia dobrzyńska

Next Page

Rocznik Dobrzyński

 

Rocznik Dobrzyński

pod red. prof Mirosława Krajewskiego

Dobrzyńskie Towarzystwo Naukowe

Rypin 2008-

Sygnatura SIRr II/46

Dobrzyńskie Towarzystwo Naukowe – Dobrinensis Sosietas Scientiarum – powstało w 2007 roku.

Obejmuje swoją działalnością terytorium historycznej ziemi dobrzyńskiej, ograniczone rzekami Wisłą, Drwęcą i Skrwą.

Jego siedziba znajduje się w Rypinie.

Kontynuuje ono tradycję Dobrzyńskiego Oddziału Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.

Dobrzyński Oddział WTN działał od 1985 roku i był wydawcą dziesięciu tomów czasopisma „Ziemia Dobrzyńska”.

Również Dobrzyńskie Towarzystwo Naukowe od chwili swego powstania regularnie wydaje „Rocznik Dobrzyński”.

Wielka w tym zasługa prezesa Dobrzyńskiego Towarzystwa Naukowego i przewodniczącego kolegium redakcyjnego „Rocznika Dobrzyńskiego” profesora Mirosława Krajewskiego.

Prof. zwyczajny dr hab. nauk humanistycznych Mirosław Krajewski jest prof. zw. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, był też współtwórcą i rektorem WSHE we Włocławku oraz posłem na Sejm.

Profesor wypromował ośmiu doktorów nauk oraz opublikował ponad 100 książek i wiele artykułów naukowych.

O wielkim sukcesie dobrzyńskiego środowiska naukowego świadczy fakt, iż czasopismo wydawane w Rypinie znalazło się na liście czasopism punktowanych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

„Rocznik Dobrzyński” uzyskał aż 5 punktów, co jest bardzo dobrym wynikiem porównywalnym z periodykami wydawanymi przez uczelnie wyższe.

Czasopismo wyróżnia się również graficznie – jego okładkę zdobi unikalny wizerunek herbu ziemi dobrzyńskiej.

Na łamach „Rocznika Dobrzyńskiego” publikowane są artykuły i studia, materiały źródłowe, wspomnienia, biografie i nekrologii. poezja i proza dobrzyńska, recenzje i omówienia książek, kronika Dobrzyńskiego Towarzystwa Naukowego.

Wśród zamieszczanych artykułów przewagę ma tematyka historyczna i biografistyka, autorzy tekstów poruszają też zagadnienia związane z gospodarką, oświatą, religią, stosunkami społecznymi i kulturą.

Skępe – miejsce, które Bóg wybrał, a Maryja obrała dla siebie

 

Skępe – miejsce, które Bóg wybrał,
a Maryja obrała dla siebie

Pod redakcją:
o. Dobromił Maria Marek Godzik OFM

Tekst:
o. dr Aleksander Sitnik OFM

Skępe 2015

Sygnatura SIRr XXXIV/149

Książka „Skępe – miejsce, które Bóg wybrał, a Maryja obrała dla siebie” została wydana z okazji 260 rocznicy koronacji cudownej figury Matki Bożej Brzemiennej, Królowej Mazowsza i Kujaw, Pani Skępskiej w 1755 roku.

Samo sanktuarium Matki Boskiej Skępskiej powstało w 1498 roku.

Bernardyni założyli swój klasztor w miejscu, gdzie w 1480 roku miało miejsce objawienie Maryjne.

Sanktuarium zasłynęło z wielu odnotowanych łask i cudów.

W książce przypominano historię sanktuarium, dzieje kultu Maryjnego, znaczenie kultu Matki Bożej Skępskiej.

Całość opracowania dzieli się na kilka rozdziałów:

  • Początek Kultu Matki Bożej w Polsce
  • Kim są Bernardyni
  • Początki Sanktuarium Maryjnego w Skępem i cuda im towarzyszące
  • Sprowadzenie Bernardynów do Skępego
  • Rozbudowa kościoła i klasztoru w Skępem przez wieki
  • Figura Królowej Mazowsza i Kujaw, Matki Bożej Brzemiennej – Pani Skępskiej
  • Kasata klasztoru w Skępem
  • Bernardyni Skępscy dziś
  • Kult Matki Bożej Skępskiej wciąż żywy

Wydawnictwo jest bardzo bogato ilustrowane i stanowi również piękny album, przedstawiający klasztor i uroczystości religijne, na które przybywają pielgrzymi z całej z Ziemi Dobrzyńskiej, Kujaw, Mazowsza i Ziemi Chełmińskiej.

Adam Wróbel – Krajobraz nazewniczy gminy Wielgie i okolic

 

Adam Wróbel

Krajobraz nazewniczy Gminy Wielgie
i okolic

Wydawca: EXPOL

Wielgie 2014

Sygnatura SIRr XXVIII/45

Dr Adam Wróbel jest nauczycielem akademickim Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku, sekretarzem generalnym Włocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz prezesem Towarzystwa Miłośników Ziemi Dobrzyńskiej.

Jest wybitnym regionalistą i znawcą kultury ziemi dobrzyńskiej.

Ukończył filologię polską i etnografię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Podjął się trudnego i żmudnego zadania wyjaśnienia pochodzenia i historii nazw miejscowości, rzek i jezior z terenu gminy Wielgie i okolic.

Nazwy miejscowe ziemi dobrzyńskiej są zabytkami jej przeszłości, sięgającej głęboko do wczesnego średniowiecza.

Kryją w sobie tajemnice języka staropolskiego i dobrzyńskiej gwary ludowej.

Nazwy miejscowe są bardzo ważnym składnikiem lokalnego dziedzictwa kulturowego i językowego.

Autor oparł się na długoletnich własnych badaniach filologicznych i nazewniczych oraz na najnowszej naukowej literaturze.

Zebrany materiał wzbogacono o teksty literackie, poezje poświęcone ziemi dobrzyńskiej.

Zrąb opracowania stanowi słowniczek etymologiczny nazw miejscowych gminy Wielgie i okolic, w którym autor w obszernych hasłach dokładnie wyjaśnił nazewnictwo stu kilkudziesięciu miejscowości.