Tag Archives: życie codzienne

Next Page

Wojciech Siwiak – Życie codzienne mieszkańców Bydgoszczy od XIV do XVIII wieku

 

Wojciech Siwiak

Życie codzienne mieszkańców Bydgoszczy od XIV do XVIII wieku
(w świetle wybranych źródeł kultury materialnej)

Wydawnictwo Pracowni Archeologiczno-Konserwatorskiej

Bydgoszcz 2015

Sygnatura SIRr VIII/B-50

Dr Wojciech Siwiak jest archeologiem.

Ukończył archeologię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a pracę doktorską obronił na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.

Wykonuje szereg prac na rzecz miasta Bydgoszczy i regionu kujawsko-pomorskiego.

Prowadzi „Pracownię Archeologiczno-Konserwatorską”.

Monografia „Życie codzienne mieszkańców Bydgoszczy od XIV do XVIII wieku” obejmuje okres od nadania praw miejskich miastu w 1348 roku do pierwszego rozbioru w 1772.

Opracowanie wyróżnia oparcie się zarówno na źródłach archeologicznych i historycznych.

Aktor oparł się na wynikach badań archeologicznych oraz na źródłach pisanych, na przykład inwentarzach pośmiertnych czy testamentach mieszczan.

Pozwoliło to stworzyć wieloaspektowy i dogłębny obraz życia codziennego w polskim mieście w późnym średniowieczu i w epoce nowożytnej.

Książka zawiera całościowe ujęcie materialnych warunków życia mieszkańców grodu nad Brdą.

Autor opisuje kulturę materialną staropolskiej Bydgoszczy i życie codzienne jej mieszkańców.

Poznajemy codzienne potrzeby średniozamożnych mieszczan oraz innych grup ludności liczącego wtedy 5000 mieszkańców grodu i jego przedmieść.

Rozprawa składa się z ośmiu rozdziałów:

  1. Charakterystyka źródeł
  2. Topografia miasta lokacyjnego
  3. Budownictwo i wyposażenie wnętrz
  4. Elementy Infrastruktury komunalnej
  5. Obieg monetarny Bydgoszczy w XIV -XVIII wieku
  6. Medycyna bydgoska w świetle kultury materialnej
  7. Wyposażenie kuchni i sypialni w testamentach i inwentarzach pośmiertnych
  8. Zawartość szaf i skrzyń według testamentów i inwentarzy pośmiertnych

Poznajemy:
– rozplanowanie miasta
– sieć ulic
– lokalizację umocnień obronnych i wałów ziemnych
– budownictwo drewniane i murowane
– wyposażenie wnętrza domu mieszczańskiego
– wygląd i nawierzchnie ulic
– studnie i latryny
– wodociągi i kanalizację miejską
– budynek Ratusza
– medyków bydgoskich i ich majątek
– naczynia apteczne
– szpitale i przytułki dla ubogich
– pościel i bieliznę
– naczynia stołowe i kuchenne
– sprzęty higieniczne
– bizuterię
– odzież spodnią i wierzchnią
– nakrycia głowy i pasy

Michał Pszczółkowski – Bydgoszcz między wojnami

belkaniebieska2

02032016

 

Michał Pszczółkowski

Bydgoszcz między wojnami
Opowieść o życiu miasta
1918-1939

Księży Młyn Dom Wydawniczy

Łódź – Bydgoszcz 2013

Sygnatura SIRr VIII/B-49

belkaniebieska2

Dr Michał Pszczółkowski jest historykiem sztuki i architektury, autorem wielu publikacji poświęconych Toruniowi i Bydgoszczy:

  • Architektura Uniwersytetu Mikołaja Kopernika / Michał Pszczółkowski. – Toruń : Wydawnictwo Naukowe UMK, 2009.
  • Betonowa tajemnica : fabryki materiałów wybuchowych DAG / Michał Pszczółkowski. – Bydgoszcz : Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, 2010.
  • Toruńska architektura XX wieku / Michał Pszczółkowski. – Toruń : Wydawnictwo Adam Marszałek, cop. 2011.
  • DAG Fabrik Bromberg : z dziejów bydgoskiej fabryki materiałów wybuchowych 1939-1945 / Michał Pszczółkowski. – Bydgoszcz : Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, 2012.

Książka „Bydgoszcz między wojnami” jest panoramom codziennego życia miasta.

Przyglądamy się Bydgoszczy oczyma jej mieszkańców.

Autor zebrał mnóstwo anegdot, ciekawostek, osobliwości, delicji, których próżno szukać w naukowych syntezach dziejów Bydgoszczy.

Opracowanie zawiera szereg wiadomości o bardzo różnych aspektach miejskiego życia: sport, moda, rozrywka, restauracje, kina, teatry, muzyka, higiena, szpitale, wojsko, przestępczość, policja, żegluga, tramwaje, samochody, handel, przemysł, wodociągi, elektryczność, architektura, języki, religie.

Książka jest niezwykle bogato ilustrowana – zawiera kilkaset fotografii z epoki.

Do publikacji dołączono reprinty planu miasta z 1939 roku i „Ilustrowanego Przewodnika po Bydgoszczy” Stanisława Łabendzińskiego z 1920 roku.

belkaniebieska2

Od Parku Cegielnia do klubu Azyl, czyli jak się bawił Toruń

belkaniebieska2

09112015

 

Od Parku Cegielnia do klubu Azyl,
czyli jak się bawił Toruń

katalog wystawy
22 stycznia – 25 marca 2011

Wydawca:
Muzeum Okręgowe w Toruniu

Toruń 2011

SIRr VIII/T-163

belkaniebieska2

Wstęp do katalogu napisała Aleksandra Mierzejewska.

Autorami tekstu są Anna Bieniaszewska, Jakub Kopczyński, Aleksandra Mierzejewska i Katarzyna Pietrucka.

Aleksandra Mierzejewska i Katarzyna Pietrucka były zresztą kuratorami wystawy.

Park Cegielnia powstał w 1817 roku w miejscu dawnej cegielni (ul. Przybyszewskiego).

Zasłynął z olbrzymiej restauracji, która miała 4 tysiące miejsc.

Funkcjonowała tu też muszla koncertowa i kort tenisowy.

W 1928 roku wybudowano w tym miejscu Halę Wystawową.

Klub Środowisk Twórczych Azyl powstał w 1967 roku na terenie Teatru Baj Pomorski.

Funkcjonował w tym miejscu do 1980 roku.

Te dwa miejsca stanowią klamry wystawy  Muzeum Okręgowego w Toruniu, która jest opowieścią o miejscach w jakich bawili się torunianie w XIX i XX stuleciu..

Długo największą popularnością cieszyły się parki miejskie – ich urok oddają stare fotografie i pocztówki.

W parkach działały restauracje, ale i w samym mieście pełno było hoteli, kawiarni, piwnic i gospód.

Liczba takich lokali w okresie międzywojennym sięgała 130.

Osobną kategorię kulturalnej rozrywki stanowiły kina i kinoteatry.

Przed wojną najbardziej prestiżowe było garnizonowe kino „Mars”, które działało przy ul. Warszawskiej.

Zachowało się szereg ulotek reklamowych toruńskich kin.

W mieście przy ul. Chełmińskiej funkcjonował również fotoplastykon aż do lat 70-tych XX wieku.

Urządzenie zachowało się do naszych czasów i na stałe znajduje się w Muzeum Etnograficznym w Toruniu.

Na wystawie w Muzeum Okręgowym w Toruniu można było również zobaczyć wiele pamiątek po toruńskich teatrach – pocztówki, afisze, fotografie aktorów.

Kolejna część wystawy poświęcona była wypoczynkowi, rekreacji i sportowi.

Dawniej wielkie znaczenie miała Wisła jako kąpielisko i centrum sportów wodnych.

W okresie powojennym rozwijał się w Toruniu sport akademicki.

Wystawę zamykają zdjęcia dokumentujące rozrywkę w czasach PRL – plaże, tory saneczkowe, baseny, Juwenalia, bale ,festiwale i wystawy.

Gorąco polecamy lekturę katalogu wszystkim miłośnikom Torunia oraz badaczom życia codziennego i folkloru miejskiego.

belkaniebieska2