Jesteś tutaj:

Kategoria: Torunianie

Niebieski kształt otwartej książki. Napis:   Aleksandra Mierzejewska Helena i Otton Steinbornowie Dobro Rzeczpospolitej - najwyższym prawem

Aleksandra Mierzejewska

Helena i Otton Steinbornowie
Dobro Rzeczpospolitej – najwyższym prawem

Wydawca: Muzeum Okręgowe w Toruniu

Toruń 2018

Sygnatura SIRr IIIB/Steinborn Otton

Muzeum Okręgowe w Toruniu zorganizowało w okresie wrzesień – listopad 2018 roku wystawę w Ratuszu Staromiejskim pod tytułem „Helena i Otton Steinbornowie. Dobro Rzeczpospolitej – najwyższym prawem”.

Wystawie towarzyszył informator pod tym samym tytułem.

Wystawa prezentowała postać dr Ottona Steinborna – Niemca z pochodzenia, Polaka z wyboru, społecznika, patrioty, działacza kultury, naukowca i lekarza.

Był pierwszym burmistrzem Torunia po odzyskaniu niepodległości.

Towarzyszką jego życia była zona Helena Steinborn z domu Kawczyńska, która wspierała męża, ale również sama aktywnie włączała się w działalność społeczna i kulturalną oraz w życie Torunia.

Była poetką, nauczycielką, działaczką niepodległościową.

Informator wzbogacają zdjęcia pochodzące z zasobów Muzeum Okręgowego w Toruniu, Archiwum Państwowego w Toruniu oraz zez zbiorów rodziny Steinbornów.

Niebieski kształt otwartej książki. Napis:   Lidia Smentek Tryptyk historyczny  Na jubileusz 450-lecia Gimnazjum Toruńskiego (1568-2018)

Lidia Smentek

Tryptyk historyczny 
Na jubileusz 450-lecia Gimnazjum Toruńskiego
(1568-2018)

Wydawca:  Polskie Wydawnictwa Reklamowe

Toruń 2018

Sygnatura SIRr XXXIb/11

Profesor Lidia Smentek jest wybitnym fizykiem i chemikiem,  wykładowcą Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Vanderbilt University w Nashville.

W 1966 roku zdała egzamin maturalny w I Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Właśnie nauce w Koperniku poświęcone są jej wspomnienia.

Książka składa się z trzech części:

Część I – Zaległa lekcja historii, czyli czego NIE (na)uczyłam się w czasie czterech lat edukacji w Koperniku

Rozdział poświęcony jest historii szkoły od powstania w 1568 roku Gimnazjum Toruńskiego, które w 1594 roku podniesiono do rangi akademickiej.

Uczniowie  Kopernika w okresie okupacji niemieckiej prowadzili mały sabotaż w ramach „Batalionu Śmierci za Wolność”.

W ten sposób nawiązywali do pamięci o słynnych Filomatach Pomorskich działających w gimnazjum w okresie zaboru pruskiego.

Autorka przybliża sylwetki trzech filomatów: Adama i Witolda Steinbornów oraz Leona Konkolewskiego.

Przypomina również o działalności „Czarnej Szóstki” drużyny harcerskiej im. Zawiszy Czarnego w Toruniu w okresie przedwojennym i powojennym.

Część II – Jubileuszowe wspomnienia: Rocznik 1966, czyli czego (na)uczyłam się w Koperniku w ciągu czterech lat edukacji

Rozdział ukazuje obraz szkoły i Torunia w latach sześćdziesiątych.

Autorka opisuje swoją edukację, nauczycieli i uczniów szkoły.

Czytamy, jak wyglądały lekcje czy zajęcia pozalekcyjne.

Poznajemy szkolne akademie, zespoły muzyczne, konkursy recytatorskie, wycieczki.

Część III – Wyklęty uczeń, czyli czego nie wolno mi było poznać nawet po czterech latach edukacji w Koperniku

Rozdział ten poświęcony jest białym plamom w nauczaniu historii, tak charakterystycznym dla czasów komunistycznych.

Nie mówiło się nie tylko o zbrodni katyńskiej, ale również o osobach represjonowanych przez Urząd Bezpieczeństwa.

Wśród skazanych na zapomnienie był Gerard Winiarski – uczeń Kopernika, który został aresztowany w 1951 roku za przynależność do  nielegalnych „Orląt”

Miał 17 lat – został skazany na 12 lat więzienia.

Trafił do obozu w Jaworznie, gdzie karze towarzyszyła praca w kopalni.

W 1954 roku objęła go amnestia.

Autorka wraca do jego procesu, rozmawia ze świadkami, ogląda pamiątki, sięga po prace współczesnych historyków na temat młodzieżowej konspiracji patriotycznej, wreszcie zapoznaje się z dokumentami bezpieki i aktami sądowymi.

Poznajemy warunki panujące w obozie dla młodocianych więźniów politycznych w Jaworznie.

Czytamy o „Orlętach”, poznajemy działalność tej podziemnej organizacji i losy jej członków.

Polecając „Tryptyk historyczny” trzeba koniecznie wspomnieć, że w książce zamieszono olbrzymią ilość unikatowych fotografii, portretów, dokumentów ilustrujących dzieje I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz losy jego uczniów.

Wydanie książki sfinansowane zostało  z budżetu Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

 

Niebieski kształt otwartej książki. Napis:  Cezary Dobies Herbert w Toruniu Miasto i mistrz

 

Cezary Dobies

Herbert w Toruniu
Miasto i mistrz

Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

Toruń 2018

Sygnatura SIRr IIIB/Herbert

Cezary Dobies jest poetą i pisarzem mieszkającym na stałe w Paryżu.

Ukończył filozofię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

W Książnicy Kopernikańskiej dostępnych jest kilka z jego książek:

1 – Artur Majka : malarstwo z motywem myśli / Cezary Dobies. – Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2017.

2 – Herbert w Toruniu : miasto i mistrz / Cezary Dobies. – Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika © copyright 2018.

3 – Herbert w Toruniu : przewodnik po latach 1947-1951 dla turystów poezjojęzycznych / Cezary Dobies. – Toruń : Wydawnictwo Tako cop. 2008. 

4 – Łańcuch : myśli powiązane / Cezary Dobies ; [rys. Artur Majka]. – Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2016. 

5 – Lęki i leki : trzynaście wierszy i sto siedemdziesiąt aforyzmów / Cezary Dobies ; [rys. Artur Majka]. – Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2013. 

6 – Portret okienny z chleba / Cezary Dobies. – Toruń : Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury 2001.

Monografia „Herbert w Toruniu” poświęcona jest czterem latom życia Zbigniewa Herberta, które spędził w Toruniu.

W latach 1947 – 1951 studiował prawo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.

Przeniósł się do Torunia po dwóch latach nauki na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Prawo wykładano wówczas w Harmonijce.

Wykłady dla studentów prawa z filozofii prowadził prof. Henryk Elzenberg, który został mistrzem poety.

Herbert po ukończeniu prawa, kontynuował dalej naukę na kierunku filozofia.

Filozofię wykładano w Collegium Maius przy Fosie Staromiejskiej.

W 1950 roku wykłady profesora Elzenberga zostały zawieszone przez władze komunistyczne.

Poeta ostatni rok filozofii dokończył na Uniwersytecie Warszawskim.

W czasie studiów Herbert pisał wiersze, opowiadania, eseje.

Był częstym gościem w kamienicy przy ul. Grudziądzkiej 37, gdzie mieszkał prof. Elzenberg.

Książka „Herbert w Toruniu” ma dwóch bohaterów – Zbigniewa Herberta i Henryka Elzenberga.

Poznajemy również powojenny Toruń oraz nowozałożony Uniwersytet Mikołaja Kopernika.

Herbert do końca Żucia nazywał Henryka Elzenberga swoim mistrzem.

Ich przyjaźń trwała do śmierci profesora w 1967 roku.

Książkę uzupełniają  dokumenty z archiwum UMK.

Do góry

Skip to content