Tag Archives: religijność

Next Page

Władysław Szulist – Przeszłość obecnych obszarów diecezji pelplińskiej do 1772 r. – T. 1

 

Ks. Władysław Szulist

Przeszłość obecnych obszarów diecezji pelplińskiej do 1772 r.

T. 1

Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej „Bernardinum”

Pelplin 2000

Ksiądz Władysław Szulist jest autorem prawie 300 publikacji, recenzji i szkiców.

W Książnicy Kopernikańskiej dostępne są jego książki:

1. Z przeszłości Gdańska-Matarni / Władysław Szulist. – Lublin 1995 

2. Bischof Carl Maria Splett : ein Beitrag zu seiner Biographie / Władysław Szulist. – Gdańsk 1998

3. Przeszłość obecnych obszarów diecezji pelplińskiej do 1772 r. T. 1 / Władysław Szulist. – Pelplin 2000

4. Kaszubi w Ameryce : szkice i materiały / Władysław Szulist. – Wejherowo 2005

Ks. Władysław Szulist zajmuje się historią Pomorza i historią Kościoła.

Diecezja Pelplińska formalnie utworzona w 1992 roku bardzo szybko doczekała się kompendium historycznego opisującego jej korzenie i wielowiekową tradycję.

W monografii „Przeszłość obecnych obszarów diecezji pelplińskiej do 1772 r.” ks. Szulist wykorzystał wszystkie źródła drukowane i całą literaturę naukową poświęcona Pomorzu Gdańskiemu.

Opracowanie jest owocem jego kilkudziesięcioletniej pracy badawczej.

Synteza dziejów ziem diecezji pelplińskiej  przynosi olbrzymią ilość informacji i podsumowuje dotychczasowy dorobek nauki historycznej.

Dzieje regionu ukazane są przez pryzmat dziejów Kościoła i dziejów religijności.

W książce znajdziemy opis chrystianizacji Pomorza.

Autor omówił również zagadnienia związane z reformacją i reformą katolicką.

Przeanalizował specyficzne dla Pomorza stosunki innowierców z katolikami.

Przedstawione zostały struktury kościelne.

Ukazano zmiany w organizacji terytorialnej, przynależność metropolitarną i diecezjalną, z podziałem na dekanaty i sieć parafialną.

Opisano funkcjonowanie klasztorów męskich i żeńskich.

Osobno omówiono również szkolnictwo i naukę.

Opisano funkcjonowanie szkół parafialnych, kolegiów i gimnazjów.

Opracowano też działalność charytatywną, szpitalnictwo i przytułki.

Wiele miejsca poświęcono kulturze religijnej i religijności.

Przeanalizowano życie religie i wewnętrzne wiernych.

Zbadano wykształcenie duchowieństwa.

Opisano sanktuaria maryjne i pasyjne.

Przedstawiono dokonania architektoniczne, sztuki plastyczne i rzemiosło artystyczne.

Oddzielny rozdział poświecono historiografii, bibliotekom, archiwom, drukarniom, życiu muzycznemu i organom.

Artur Trapszyc – Dla żeglowania bezpiecznego : święci patroni i sanktuaria wodniaków wiślanych

 

Artur Trapszyc

Dla żeglowania bezpiecznego

Święci patroni i sanktuaria wodniaków wiślanych

Wydawnictwo; Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej

Toruń 2017

Sygnatura SIRr XXXIV/170

W 2017 roku Muzeum Etnograficzne w Toruniu zorganizowało wystawę „Dla żeglowania bezpiecznego. Święci patroni i sanktuaria wodniaków wiślanych”.

W samym Muzeum funkcjonuje Dział Rybołówstwa i Zajęć Wodnych, który zajmuje się problematyką wiślaną.

Kolekcja muzealna na ten temat liczy 3500 muzealiów.

W przeszłości życie zawodowe i religijne były ze sobą silnie powiązane.

Szyprowie, galarnicy, retmani, flisacy, oryle, rybacy, przewoźnicy, piaskarze i szkutnicy oddawali się pod opiekę swoim świętym patronom.

Ich religijność była częścią kultury ludowej.

Ramy chronologiczne opracowania określa rok 1466 kiedy to II pokój toruński i przyłączenie Prus Królewskich do Korony otworzyły żeglugę wiślaną.

Narracja autora doprowadzona jest aż do lat 70-tych XX wieku, kiedy to nastąpiło obumarcie żeglugi wiślanej.

Wiślani wodniacy modlili się w nadwiślańskich sanktuariach do świętych Andrzeja, Antoniego, Barbary, Jana Chrzciciela, Jana Nepomucena, Krzysztofa, Mikołaja i Wojciecha.

W książce zamieszczono bogaty materiał ikonograficzny z wizerunkami świętych, które to można odnaleźć wzdłuż całego biegu Wisły.

Oglądać można zdjęcia kościołów, klasztorów, kaplic i kapliczek, ołtarzy, obrazów i malowideł ściennych, figur, sztandarów, feretronów i relikwiarzy.

Monika Jakubek-Raczkowska – Tu ergo flecte genua tua. Sztuka a praktyka religijna świeckich w diecezjach pruskich państwa zakonu krzyżackiego do połowy XV wieku

 

Monika Jakubek-Raczkowska

Tu ergo flecte genua tua
Sztuka a praktyka religijna świeckich w diecezjach pruskich państwa zakonu krzyżackiego do połowy XV wieku

Wydawnictwo „Bernardinum”
Wydział Sztuk Pięknych UMK

Pelplin – Toruń 2014

Sygnatura SIRr VIb/4-52

Dr hab. Monika Jakubek-Raczkowska związana jest z Zakładem Historii Sztuki Średniowiecznej i Nowożytnej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Prowadzi badania nad rzeźbą średniowieczną dawnego państwa krzyżackiego.

Jednocześnie analizuje wzajemne relacje sztuki i duchowości religijnej.

Właśnie temu zagadnieniu poświęcona jest rozprawa „Tu ergo flecte genua tua”.

Autorka opisuje religijność ludzi świeckich w państwie krzyżackim.

Szczególnej analizie poddała wpływ obrazów na wiernych.

Dzieło sztuki religijnej było w średniowieczu środkiem nauczania i pobudzania pobożności.

Monografia dzieli się na trzy części.

Część I poświęcona jest praktyce religijnej, pobożności świeckich, późnośredniowiecznej duchowości i funkcjom obrazów w średniowiecznej religijności.

Część II poświęcona jest życiu religijnemu miast pruskich, które skupiało się wokół kościołów parafialnych, kościołów klasztornych i kościołów katedralnych.

Przestrzeń kościołów wypełniały obrazy i malowidła ścienne.

Część III poświęcona jest wpływowi sztuki sakralnej na praktyki dewocyjne ludności wiejskiej.