Tag Archives: Włocławek

Next Page

Katarzyna Gołąbek – Działalność publiczna biskupa włocławskiego Andrzeja Zebrzydowskiego w latach 1546-1551 w świetle jego korespondencji

 

Katarzyna Gołąbek

Działalność publiczna biskupa włocławskiego Andrzeja Zebrzydowskiego w latach 1546-1551 w świetle jego korespondencji

Wydawnictwo DiG
Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego

Warszawa 2012

Sygnatura SIRr IIIB/Zebrzydowski

Rozprawa Katarzyny Gołąbek poświęcona jest postaci biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego (1496-1560).

Autorka odtworzyła przebieg jego działalności publicznej w latach 1546-1551 na podstawie jego listów.

Biskup włocławski wykazywał w tym okresie wysoką aktywność polityczną na szczeblu państwowym i lokalnym.

Kujawski etap kariery, późniejszego biskupa krakowskiego, jest okresem kluczowym dla tego dostojnika kościelnego, ale również dla historii I Rzeczypospolitej.

Śmierć Zygmunta I Starego i objecie tronu przez Zygmunta II Augusta oznaczały gwałtowne zmiany na polskiej scenie politycznej.

Katarzyna Gołąbek prześledziła proces przechodzenia biskupa włocławskiego od fakcji skupionej przy królowej Bonie do stronnictwa Zygmunta Augusta.

Autorka zbadała również działalność biskupa na szczeblu lokalnym i jego udział w życiu politycznym szlachty województw inowrocławskiego i brzesko-kujawskiego.

Lektura książki pozwoli odpowiedzieć na pytanie jakie czynniki sprawiły, ze potomek średnioszlacheckiej rodziny zrobił tak świetną karierę i doszedł do najwyższych godności w państwie.

Jest to przykład kształtowania się elit politycznych w okresie panowania ostatnich Jagiellonów.

W monografii omówiono pochodzenie Andrzeja Zebrzydowskiego, jego studia i początki kariery duchownej.

Prześledzono aktywność biskupa włocławskiego w stronnictwie Królowej Bony  i jego rządy biskupie na Pomorzu i Kujawach.

Szczegółowo poznajemy okoliczności i przebieg przejścia biskupa do stronnictwa królewskiego.

Czytamy o jego drodze do biskupstwa krakowskiego.

Osobny rozdział traktuje o Andrzeju Zebrzydowskim jako senatorze, doradcy królewskim i jego relacjach z reprezentacja szlachecką.

Podstawę źródłową pracy stanowi bogata korespondencja Andrzeja Zebrzydowskiego z lat 1546-1553 zebrana w rękopiśmiennym kodeksie pochodzącym z końca XVI wieku.

Kodeks przechowywany jest w Bibliotece Jagiellońskiej.

Kodeks zawiera 815 zapisanych w języku łacińskim listów, których wyłącznym nadawcą jest Zebrzydowski.

Kodeks powstał na podstawie brulionów pism, które redagował sekretarz biskupa Andrzej Patrycy Nidecki.

Witold Stankowski – Witold Mystkowski. Ostatni prezydent miasta Włocławka Drugiej Rzeczypospolitej

 

Witold Stankowski

Witold Mystkowski
Ostatni prezydent miasta Włocławka Drugiej Rzeczypospolitej
Życie – działalność – losy

Wydawca: Włocławskie Towarzystwo Naukowe

Włocławek 2012

Sygnatura SIRr IIIB/Mystkowski Witold

Witold Stankowski jest historykiem i politologiem, profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jego książka „Nie umrę śmiercią naturalną… Janina Lech – harcerka, poetka, ofiara hitlerowskiego bezprawia oraz jej rodzina” – została w konkursie Książka Historyczna Roku 2011 wybrana głosami czytelników najlepszą książką popularnonaukową poświęcona historii Polski w XX wieku.

Biografia Witolda Mystkowskiego poświęcona jest postaci prezydenta Włocławka w latach 1935-1939.

Witold Mystkowski był żołnierzem Legionów Józefa Piłsudskiego.

Z Włocławkiem związał się już w 1927 roku, kiedy został dyrektorem Komunalnej Kasy Oszczędności miasta Włocławka.

Zainicjował wówczas program budowy tanich mieszkań i domków szeregowych.

Już jako prezydent Włocławka może się pochwalić budową sieci wodociągowej w mieście, budową kanalizacji, budową mostu im. Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego, nowymi ulicami, skwerami, zielenią miejską, gmachem poczty, budynkiem Ubezpieczalni Społecznej.

11 listopada 1939 roku Witold Mystkowski został zamordowany w bestialski sposób przez Niemców w lesie Przyborowo w pobliżu Pińczaty wraz z innymi znanymi obywatelami Włocławka.

Książka autorstwa Witolda Stankowskiego jest bogata w zdjęcia archiwalnych dokumentów, liczne fotografie przedwojennego Włocławka, wizerunki zasłużonych włocławian.

Kamil Błaszczyk – Propaganda komunistyczna we Włocławku w latach 1957-1975

 

Kamil Błaszczyk

Propaganda komunistyczna we Włocławku w latach 1957-1975

Lega Oficyna Wydawnicza Włocławskiego Towarzystwa Naukowego

Włocławek 2012

Sygnatura SIRr VIII/Wl-25

Książka „Propaganda komunistyczna we Włocławku w latach 1957-1975″ powstała na podstawie pracy magisterskiej Kamila Błaszczyka, za którą otrzymał nagrodę Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.

Autor zbadał przekaz propagandowy kierowany przez władze komunistyczne do mieszkańców Włocławka.

Propaganda miała w okresie PRL ogromne znaczenie dla komunistów.

Kamil Błaszczyk posiłkował się aktami Komitetu Miejskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej we Włocławku.

Studiował również dokumenty Miejskiej Rady Narodowej oraz innych instytucji i stowarzyszeń.

Ważny materiał źródłowy stanowiła „Gazeta Kujawska” oraz tygodnik „Życie Włocławka”.

Autor najpierw omówił ogólne zagadnienia dotyczące definicji propagandy, strukturze propagandy w PRL, specyfice propagandy  w czasie rządów Gomułki i Gierka.

Z książki dowiemy się jak funkcjonował Włocławek w latach 1957-1975, jak wyglądała jego administracja, życie polityczne, demografia, gospodarka, oświata, życie kulturalne i religijne.

Autor szczegółowo opisał organizacje i instytucje prowadzące działalność propagandową we Włocławku.

Należeli do nich Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, inne stronnictwa polityczne, władze miejskie, organizacje młodzieżowe, paramilitarne, kombatanckie, organizacje wspierające laicyzację, Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Bardzo ciekawy jest rozdział poświęcony akcjom propagandowym we Włocławku związanym z obchodami świąt państwowych, partyjnych i rocznic komunistycznych.

Autor opisał również wpływ propagandy na życie codzienne mieszkańców Włocławka.

Włocławianie stykali się z propagandą w zakładach pracy, w szkołach i w przestrzeni publicznej.

Osobny rozdział dotyczy propagandy przed wyborami do sejmu PRL i do rad narodowych we Włocławku.